anlamaq bu qədərmi çətin idi? Əslində haqlı idi amma haqlılığını bu qədər sərt demək məcburiyyətində deyildi. Başımı təəssüflə yellədikdən sonra məndə qalxıb evə tərəf getdim.
Günlər bir birini əvəzləyirdi. O gündən sonra Mahirlə danışmırdıq daha doğrusu üz üzə gəlməməyə çalışırdıq. Məni başa düşmədiyi üçün ona nə qədər əsəbləşsəm də bir yanım onun üçün, hətta davalarımız üçün belə darıxırdı.
Qəhvəmi götürüb eyvana çıxdım. Günlərdir bağlı olan telefonumu açmağımla sayısız zənglərin daxil olmağı bir oldu.
-Əsma sən məni dəli edəcəksən.
Anama zəng vurduğumda bir başa salamsız kəlamsız mətləbə keçdi.
-Sənədə salam ana.
-Qızım sənə dedim axı telefonunu bağlama.
-Ana axı istrahətdəyəm, telefonu açıq saxlyacamsa bu necə istrahət oldu?
-Heç olmas gündə bir dəfə aç danışaq narahat qalmayım.
-Yaxşı ana.
-İstrahətin necə gedir?
-Hər şey yaxşıdı ana narahat olma.
-Tural ilə danışdın?
-Ana biz toy məsələsini, mən qayıtdıqdan sonra danışacayıq.
-Yaxşı quzum.
-Ana hər kəsə məndən salam de.
Sağollaşdıqdan sonra telefonu söndürüb ayağa qalxdım. Ətrafı seyr edərkən baxışlarım qeyri ixtyari yan evə doğru yönəlirdi. Mahir üçün inanılmaz çox darıxırdım. Mən ona hansı ara bu qədər bağlanmışdım ki? Düşüncəli halda masaya oturub qəhvəmi yudumlamağa davam etdim.
-Əsma necəsən?
-Xoş gəlmisiz Məlahət xala.
-Sağol qızım.
Məlahət xala eyvana qalxıb masaya əyləşdi. İçəri keçib çay gətirdim.
-Sabah qonşuda toy var qızım. Səni dəvət etmək üçün məni göndərdilər.
-Çox sağolun xala ancaq mən burda heç kimi tanımıram.
-Etiraz qəbul etmirəm Əsma həm toy olan qız xaiş etdi ki, gələsən. Qırmayacaqsan yəqin?
-Yaxşı xala.
-O zaman saat 1-də hazır olarsan bərabər gedərik.
-Niyə tez?
-Çox qonaqları olmayacaq ona görə məclis tez başlayacaq.
-Başa düşdüm.
-Yaxşı qızım mən gedim, sabah görüşərik.
Məlahət xalanı yola saldıqdan sonra düşüncələr beynimi əsir aldı. Görəsən Mahir orada olacaqmı? Niyə onu düşünürdüm ki? İçəri daxil olub televizoru yandırdım və divana uzanıb izləməyə