ə daldım. Günü bu şəkildə yola verib gecə yatmazdan öncə hava almaq üçün eyvana çıxdım. Elə çıxar çıxmaz gözlərim yan evin eyvanında məyus baxışlarla mənə baxan Mahirə sataşdı. O an ürəyim köksümü yarıb çıxacaqmış kimi döyünməyə başladı. Bu çox qəribə idi sanki gözlərimizlə, bir birimiz üçün nə qədər darıxdığımızı ifadə etməyə çalışırdıq... Danışmadan sadəcə baxışlarımızla... Mahirin üzündə yaranan şirin təbəssüm, aramızdakı küskünlüyü yox edirdi elə bil. Onun üçün nə qədər darıxdığımı bir daha anlamışdım.
-Əsma.
Günlər sonra onun dilindən adımı eşitmək məni sevindirdiyi qədər də həyəcanlandırmışdı.
-Bəli.
-Mən... Necəsən?
Mahirin bu utancaq baxışı mənə birini xatırladırdı amma kim olduğunu heç cürə tapa bilmirdim.
-Yaxşıyam sən?
-Məndə yaxşıyam... Əsma sabah toya gələcəksən?
Mahirin gəlib gəlməyəcəyi mənim beynimi çox məşğul edirdi. Eyni sual onuda maraqlandırmış olacaq ki, gəlib gəlməyəcəyimi soruşurdu.
-Gələcəm.
-Məndə orda olacam... Əsma mən... Niyyətim səni incitmək deyildi... Mən üzr istəyirəm.
Demək istədikləri nəhayət ki, dilindən tökülmüşdü. Onu məyus görmək nədənsə qəlbimi sızladırdı.
-Haqlı idin, üzr istəyəcək bir şey yoxdu.
Üzündə yaranan şirin təbəssüm məni sevidirmişdi.
-Gecən xeyrə sevimli qonşum.
-Gecən xeyrə qıvırcıq.
İçim olduqca rahat idi ona görədə elə başımı yastığa qoyar qoymaz yuxuya daldım.
Səhər oyandığım zaman belə huzurlu idim çünki Mahir ilə aramız düzəlmiş əvvəlki kimi mehriban qonşular olmuşduq. Səhər yeməyi yedikdən sonra ilıq duşa girdim. Olduqca həyəcanlı idim çünki ilk dəfə kəntdə toya gedirdim üstəlik Mahirdə orda olacaqdı. Duşdan çıxıb geyim seçməyə başladım. Təbii ki, burda toya uyğun geyimim yox idi ona görə seçdiyim ətək koftanı, aksesuarlarım və makyajım ilə toya uyğun hala gətirməli idim, qısacası işim uzun idi. Saatlar irəlilədikcə mən də hazırlığımı bitirmişdim. Nə qədər bəzənməyə çalışsamda yenədə görkəmim sadəlikdən yana idi. Görəsən Mahir bəyənəcəkmi? Məni ilk gördüyündə reaksiyası nə olacaq? Çox