, bunu açıqca görmək olurdu. Baxışlarımız toqquşduğunda üzümdə axmaq bir gülümsəmə yaranmışdı. O, da məndən fərqlənmir, şirin təbəssümü getdikcə daha da genişlənirdi. Əyninə geydiyi qara şalvar ilə qısa qol ağ köynək bədəninə tam oturur və onu olduqca yaraşıqlı göstərirdi. Mahirin peşəkar rəqqaslardan heç də geri qalmayan rəqsini izlədikcə heyranlığım birə beş artırdı. Qollarını yana açaraq meydan da bir qartal kimi süzməsinə mənimlə bərabər digər qızların ağzı açıq baxması məni çox qəzəbləndirirdi.
-Əsma sən Mahiri tanıyırsan?
Yanımda oturan qızlardan biri dilləndi.
-Bəli qonşuyuq.
-Çox yaraşıqlıdı elə deyil? Bütün qızlar ona dəli divanədir amma o baxmır heç birimizə.
Qızın gözlərini Mahirdən çəkmədən məyus görkəm alaraq danışması əsəblərimi tarıma çəkirdi. Qalxıb onun saçlarını yolmaq istəyirdim. Bu mənə yad olan bir hiss idi daha əvvəl dava etmək bir yana heç bunu düşünməzdim də. Amma indi o, sakit Əsma kiminləsə dava etmək istəyirdi həm də bir oğlana görə. Mənə nələr olurdu belə, özümlə bağlı hər gün yeni şeylər kəşf edirdim. Başımı sağa sola hərləyib ayağa qalxaraq uzaqlaşdım.
-Əsma,
Açıq hava da dərin nəfəs alarkən arxadan adımı eşidib geri döndüm. Mahir gülümsəyərək mənə doğru addımlayırdı.
-Bayaqdan səni axtarıram, niyə gec gəldin?
-Mən çoxdan gəlmişəm. İçəridə qızlarla söhbət edirdim.
Mahir başdan ayağa məni süzüb dilləndi.
-Çox gözəlsən... Yəni gözəl olmusan.
-Əvvəl çirkin idim ki?
Bu sualı niyə vermişdim bilmirəm deyəsən onun məni necə gördüyünü öyrənmək istəyirdim. Mahir gözlərini üzümə zilləyib dilləndi.
-Sən hər zaman gözələsən.
Gözlərimizi bir birimizdə çəkə bilmirdik. Ürəyimin qulaqbatırıcı səsi ətrafdan da duyulur sanırdım. Onun üzündəki təbəssüm insana huzur verirdi. Simasındakı şirinlik mənə o qədər tanış gəlirdi ki... Amma heç cürə xatırlaya bilmirdim, üstəlik bu yaxın keçmişə aid bir tanışlıq