SUSQUNLUĞUM.
Afa. Q
Bölüm 7. ƏsMahir.
Toy evindən ayrılıb evə gəldiyimdə hava artıq yavaş yavaş qaralırdı. Üstümü dəyişdikdən sonra qəhvə hazırlayıb eyvana çıxdım və bu gün olanları analiz etməyə başladım. Mahirin rəqsi, göz gözə gəldiyimiz anlar, yanındakı həyəcanım bir saniyə belə gözümün önündən getmir, üzümdə gülümsəmə yaradırdı. Qəbul etməli idim ki, Mahir bir çox qızın xəyalını bəzəyəcək xarizmaya sahib oğlan idi. Hündür boyu, əzələli bədən quruluşu və yaraşıqlı siması ilə filmlərin başrollarından heç də fərqlənmirdi. Onun yanında olarkən özümü olduqca güvənli və hüzurlu hiss edirdim. Mahirin getdikcə gözümdə doğmalaşması məni qorxudurdu. Bu hisslərimə nə ad verəcəyimi heç bilmirdim. Ondan xoşum gəlirdi bu danılmaz fakt idi amma bundan artığına, onun xəyallarımdakı qəhrəmana çevrilməsinə izin verə bilməzdim çünki mən burda müvəqqəti qonaq idim. Qısa zaman sonra geri, öz monoton həyatıma qayıdacaqdım. Düşüncəsi belə canımı yandırmağa yetirdi, hələ yaşamaq vardı. Beynim o qədər qarışmışdı ki, nə edəcəyimi heç bilmirdim.
Bunları düşünərkən pilləkanın aşağısında gülümsəyən Mahiri gördüm.
-Axşamın xeyir Əsma gələ bilərəm?
-Axşamın xeyir. Əlbəttə.
Mahir eyvana qalxarkən mən içəri keçib onun üçün qəhvə hazırladım.
-Mahir.
O, qəhvəsini yudumlarkən mən günlərdir beynimi məşğul edən sualı vermək üçün cəsarətimi toplayıb dilləndim.
-Bir söz deyəcəm əsəbləşmə.
-Buyur de onsuz da mən sənə əsəbləşə bilmirəm.
-Niyə?
-Heç... Elə belə... Sən söz deyirdin axı.
-Bacını axtarmağı düşünürsən?
Mahir bir qədər fikrə getdikdən sonra dilləndi.
-Düşünmürdüm amma keçən gün sənin dediklərindən sonra düşünməyə başladım. Sən haqlı idin bəlkə, doğurdan da onun mənə çox ehtyacı var və yolumu gözləyir- gözlərini üzümə zilləyib davam etdi -qısacası fikrlərimi qarışdırdın qıvırcıq.
Mahir baxışlarını üzümdə gəzdirdikcə biraz əvvəl özümə verdiyim sözü tutmağım mümkünsüz hala gəlirdi. Baxışlarımı başqa yönə çevirdim.
-Buna çox sevindim.
Araya çökən səssizliyi Mahir