qarşısında dik dura bilmək idi.
-Axşamın xeyir qıvırcıq.
Üzündə şirin təbəssümü ilə pilləkanın aşağısında dayanan Mahirin səsi məni fikirlərimdən ayırmışdı.
-Axşamın xeyir.
-Necəsən? Hazırsan?
Danışaraq eyvana qalxıb masaya əyləşdi. Mən burda gedəcəyimi düşündükcə acı çəkirdim ancaq bütün bunlara rəğmən Mahir bəyin keyfi olduqca yerində idi.
-Yaxşıyam.
Əsəblə sözümü deyib sərt bir baxış atdım.
-Nə oldu yenə? Niyə elə baxırsan?
-Fərqindəsən yəqin mən sabah gedirəm.
-Hə bilirəm. Nə etməliyəm?
-Heç... Qəhvə içirsən?
-Zəhmət olmasa.
Qəhvə hazırlamaq üçün içəri keçdim. Göz yaşlarım axmağa hazır dayanmışdı. Mahirin bu soyuqluğu məni incidirdi. Mən onu sevirdim deyə onunda mənim üçün dəli divanə olacağını gözləmirdim amma bu qədər kobud davranış da gözləmirdim. Dərin dərin nəfəs alıb verib hazırladığım qəhvəni götürüb təkrar eyvana çıxdım. Fincanı masaya qoyduğumda Mahirin gülümsəyən siması olan qalan əsəbimidə tarıma çəkirdə.
-Səhər saat nəçədə yola düşəcəksən?
-Dəqiq bilmirəm. 9:00 da çıxaram yəqin.
-Daha tez çıxa bilməzsən?
-Niyə?
-Hava sərin olsun. Qızmar günəşdə getməyin çətin olar.
-Çoxda vecinəydi axı.
-Nə deyirsən? Bərkdən de eşitmədim.
-Deyirəm ki, baxaram.
Mahir tez tez məni süzüb dodaqucu gülümsəyirdi, bu da məni daha da cin atına mindirirdi.
-Yaxşı Əsma mən indi gedim. Səhər sən çıxanda gələrəm görüşərik... Gecən xeyrə.
-Gecən xeyrə.
Gözlərimi boşluğa zilləyib axmaq üçün səbirsizlənən damlalarım süzülməsinə izin verdim. Mahirin vecsizliyi, mənə qarşı vurdum duymazlığı məni çox yaralamışdı.
-Kəndin dəlisindən başqa nə gözləməli idim. Axmaq... Gedirəm deyə bir toy bayram etmədiyi qaldı.
Deyinərək özümü sakitləşdirməyə çalışsamda işə yaramırdı. Evə keçib birbaşa özümü yatağa atdım. Gözlərimi bərk sıxsamda yata bilmir yataqda donub dururdum. Mahirlə ilk qarşılaşmamız, bütün yaşadıqlarımız, davalarımız, toydakı qarşılaşmamız, ağacı altındakı gülüşlərimiz hər şey bir film lenti kimi gözlərimin önündən axıb gedirdi. Onun mənə ağacın