sevirəm.
-Niyə qalmağımı istəmirsən?
Mahir məni yerə qoyub üzümü əlləri arasına aldı.
-Canım rayonda bir neçə işim var onları həll edim sonrada evi boşaldım yanındayam sadəcə 3 gün. Səni ailənə qarşı çətin vəziyyətdə qoymaq istəmirəm. Bundan sonra bizi heç bir məsafə ayıra bilməz.
Nə gözəl hiss idi, sevdiyindən güvən verici sözlər eşitmək.
-Darıxacam.
Mahir dodaqlarını alnıma sıxıb dilləndi.
-Bu son ayrılığımız olacaq.
Ümid edirdim Mahirin dediyi kimi bu son ayrılığmız olar. Maşına əyləşərək evə dönüş üçün yola çıxdım. Yol boyu tez tez geri dönüb mənə əsl həyat dərsi keçən kəndi izləyirdim.
Bəzən düşünürəm keşgə insanların gələcəkdə nə yaşayacağının az bir qismini belə görə bilmə şansı olaydı. Əgər elə olsaydı, şəhərə qayıtdığımda orda yaşayacaqlarımın az bir hissəni görə bilsəydim əminəm ki, heç geri dönməzdim. Mahirin gəlməməsini istərdim, ikimizində burda bu kəntdə sonsuza qədər qalmağımızı seçərdim amma belə bir şansımız olmadığı üçün olacaqları yaşayıb görməkdən başqa çarəmiz qalmırdı.
İsti havada çətinliklə gəlib çatmışdım. Maşın az qalır od alıb yansın. Evə çatdığmda günortaya az qalırdı. Onsuzda isti havaları sevmirdim indidə lap zəhləm getmişdi. Maşın qaraca salıb evə qalxdım. Nə qədər incisəmdə ailəm üçün inanılmaz çox darımışdım. Evə daxil olduğumda dəhlizdə dolmuş gözlərlə məni ilk qarşılayan anam oldu.
-Ana.
-Əsma, gözəl qızım.
Nə çox darıxmışdım... Anama sarılıb göz yaşlarımın axmağına izin verdim. Əslində tam olaraq niyə ağladığımı bilmirdim amma getdikcə daha da şiddətli ağlayırdım. Anam məni özünə sıxıb saçlarımı sığallayaraq sakitləşdirməyə çalışsada mən daha bərk ağlayırdım.
-Sənə nə oldu quzum?
İçimdə yığılıb qalan əsəbləri, anamın qollarında ağlayaraq atmağa çalışırdım. Atamın məni müqavilə şərti kimi göstərməsi, mənim onlara yalan danışıb kəndə getməyim, orda aşiq olmağım və sevdiyim insanı orda qoyub geri gəlməyim hər şey üst üstə gəlmiş, içimdə yığılıb qalmışdı. Yol boyu Mahirlə danışıb mesajlaşsam da elə kəntdən çıxdığım