m andan etibarən darıxmağa başlamışdım.
Anam qolumdan tutaraq məni divana otuzdurdu.
-Əsma, düzünü de yolda qəzamı etdin? Bu nə haldı? Nə baş verir?
Anamı tədirgin etdiyimi anlayıb tələsik əlimin tərsi ilə yanaqlarımı quruladım.
-Heç nə olmayıb sadəcə sənin üçün darıxmışdım. Birdən görəndə sinirlərim boşaldı.
-Düzünü deyirsən? Nəsə gizlətmirsənki?
-Yox anacan, düz deyirəm.
-Yaxşı quzum, qalx otağına üstünü dəyiş duş al.
Anamı öpüb otağıma qalxdım və ilk işim telefona sarıldım.
-Mahir.
-Aycan sevgilim.
-Neynirsən?
-Rayondayam. Burdakı işlərimi yekunlaşdırmağa çalışıram ki, qıvırcığıma tez qovuşum.
-Yaxşı fikirdir.
-Sən mənim nə vaxtsa səhv fikrimi görmüsən?
-Özündən razı.
-Məndə Mahir.
-Səni sevirəm.
-Məndə səni sevirəm.
İki qollarımı yana açıb yatağa sərildim. Özümü göylərdə, buludların üzərində hiss edirdim. İlk dəfə yaşadığım duyğularla içim içimə sığmırdı. Bir müddət elə durduqdan sonra qalxıb hamama keçdim. İlıq su bədənimə dəydikcə bütün yol yorğunluğum axıb gedirdi. Duş aldıqdan sonra otağıma keçib əynimi geyinərək, görüntümü sadə makyajla tamamladım. Bu zaman telefona gələn zənglə "Mahir" deyib həyəcanla əlimə aldım. Fəqət Tural yazısını görməyimlə az öncəki həyəcanım üzümdə dondu.
-Nə var?
Bezgin halda cavabladım.
-Eşitdim gəlmisən, dedim bir xoş gəldin deyim.
-Sağol.
-Əsma, toyun vaxtını təyin etməliyik.
-Mən sənə hansı dildə başa salım? Toy olmayacaq. Mən səninlə evlənməyəcəm bunu boş beyninə yaz.
-Əsma, sənin dilin çox uzanıb deyəsən.
-Bax Tural səni sakit dil ilə başa salıram. Mən səninlə evlənmək istəmirəm.
-Bilirsən mənə nə maraqlıdı?
-Nə?
-Atanın qarşısında da bu cür danışa biləcəksənmi. Sən ki, ailənin qorxaq, susqun qızısan.
Onun sırtıq gülüşünü daha da eşitməmək üçün telefonu söndürüb yatağa çökdüm. Başımı əllərim arasına alıb özümü sakitləşdirməyə çalışırdım. Haqlı idi... Mən qorxağın biriyəm. Hər zaman hər qərar qarşısında susduğumu Tural yaxşı bilirdi ona görədə indi məni zəif nöqtəmdən vurmağa