m çaşdırmışdı.
-Şey... Mən... Əliyə... Bir tək Əliyə hədiyyə aldım.
-Niyə ki?
Səmranın küsgün baxışlarını görüb gülümsəyərək çiyinlərimi çəkdim.
-Yaxşı qızımın çox üstünə getməyin.
Atamın səsini eşidib baxışlarımı onun üzərində cəmlədim. Ciddi duruşunu, iti baxışlarını görən hərkəs vahimələnirdi. Bəs necə olub ki, atam o müqaviləyə imza atıb? O, ailəsini oyuncağa çevirəcək biri deyildi. O imzanı atmasında mütləq bir səbəb olduğunu düşünürdüm.
-Əsma, bir şeymi oldu qızım?
Anamın səsinə tez özümü toparladım.
-Heç nə olmayıb anacan.
-Yeməklər hazırdır Türkan xanım.
Köməkçinin səsi məni çətin vəziyyətdən qurtarmışdı. Həyətə enib masaya əyləşərək yeməyə başladıq.
-Türkan, biletləri ayırtdım. Sən hazırlandın?
Anam başını razılıq mənasında yellədi. Heç nə başa düşmürdüm.
-Hara gedirsiz?
-Moskovaya.
-Niyə?
-Qardaşım xəstələnib, bu həftə əməlyat olmalıdı. Əməliyatdan öncə məni görmək istəyir.
Anamın dediyi xəbər məni çox üzmüşdü. Onun qardaşı yəni dayım ailəsi ilə Moskovada yaşayırdı.
-Dayıma nolub?
Narahatlıqla soruşmuşdum.
-Neçə vaxtdı ürəyindən şikayəti vardı, indi əməliyat olacaq. Sabah atanızla mən Moskovaya gedəcəyik, Sahildə bizimlə gəlir. Buralar eləcədə atanı işləri sənə əmanət qızım.
-Çox qalacaqsız?
-1 həftə.
Yemək bitdikdən sonra masaya gələn qarpız üzümdə gülüş yaratmışdı. Şəklini çəkib "qarpız meyvədi yoxsa tərəvəz?" yazıb Mahirə göndərdim. Gecikməyən cavabda isə "cavabını tapsam o anımızı unudaram" yazılmışdı. Bir yandan Mahirlə mesajlaşır digər yandan danışılanlara qatılmağa çalışırdım.
-Əsma, səndə fərqli bir şey var.
Səmranın nə demək istədiyini başa düşə bilmirdim.
-Necə yəni?
-Bir fərqlilik var, gözlərinin içi gülür. Əvvəlki donmuş Əsma gedib yerinə yenisi gəlib elə bil.
-Bir şey yoxdu, tətil yaxşı gəlib demək ki.
Başqa nə deyə bilərdim... Əslində mənim üzümü güldürən səbəb Mahir idi. Həyatıma gəlişi ilə məni yeni başdan