SUSQUNLUĞUM.
Afa. Q
Bölüm 10. Təsadüf.
Səhər anamgili yola saldıqdan sonra hazırlaşıb işə doğru yol aldım. Tıxaclı yollar, tələskən sürücülər insanı o qədər yorurdu ki, bura niyə döndüm deyə düşünmədən dura bilmirdim. Şirkətə çatıb içəri daxil olduğum da işim üçün nə qədər darıxdığımı başa düşmüşdüm. İşçilər məni görüb gülümsəyərək salamlaşırdılar...
-Əsma xanım xoş gəldiniz, necəsiz?
-Çox sağol Günay yaxşıyam. Qəhvəmi gətir və bu ay görülən işlərin qovluqlarını. İşimiz uzundu.
Otağıma keçib işə başladım. Artıq axşam idi və mən inanılmaz çox yorulmuşdum. Evə getmək üçün şirkətdən ayrıldığımda maşın sürəcək dərmanımın olmadığını anlayıb taksi ilə dönməyə qərar verdim. Bu gün Mahir ilə bir neçə dəfə danışmağa çalışsamda işi olduğnu deyib tez sağollaşmışdı. Bu fikirlərlə şirkətin önündə taksinin gəlməsini gözləyirdim.
-Hey qıvırcıq.
Başımı qaldırıb səsin gəldiyi tərəfə baxdım. Məndən bir neçə addım aralıdakı özünə məxsus xarizmatik duruşu və üzündəki şirin təbəssümü ilə dayanıb mənə baxan Mahiri gördüm. Gördüklərimin gerçək olub olmadığını ayırd edə bilmək üçün eynəyimi çıxarıb gözlərimi bir neçə dəfə qırpışdırdım.
-Mahir?
-Aycan.
-Demişdin 3 gün?
-Dayana bilmədim tez gəldim. İstəmirsənsə gedim?
-Dəli.
Qaçaraq Mahirin boynuna sarıldım və o an bütün yorğunluğum bədənimdən axıb getdiyini hiss etdim. 2 gündə nə çox darıxmışdım.
-Çox darıxdım sənsiz.
-Məndə qıvırcığım. Yan evin eyvanını daha da boş görməyə dayana bilmədim.
-Yaxşı ki, gəldin.
-Xoş gəldim amma ac gəldim, aclıqdan səni yeyə bilərəm... Əslində bu heç də pis fikir deyil.
-Yaxşı fikir deyil çünki məndə acam. Bəlkə restorana gedək?
-Gedək.
Taksiyə əylişib restoranlardan birinə doğru yol aldıq.
-Bir şey etiraf edim?
Mahirin məyus səsini eşidib baxışlarımı üzündə sabitlədim.
-Buyur,
-Bakı üçün çox darıxsamda geri dönmək fikrim yox idi daha doğrusu buna cəsarətim çatmırdı. Sənin həyatıma gəlişin mənim üçün çox şey ifadə edir. Sənin sevginin mənə verdiyi cəsarət ilə yenidən burda, məndən