ailəmi alan küləklər şəhərindəyəm. Bakı çox dəyişib çox gözəlləşib amma yenə mənim içimdə bir qorxu var. Sanki bu şəhər məndən yenə nəsə alacaq.
-O zaman sevdiklərinə daha bərk sarıl.
Mahir çiynimdən tutub məni özünə sıxdı. Restorana çatdığımızda taksidən enib içəri daxil olduq. Masalardan birinə əyləşib sifarişlərimizi verdikdən sonra söhbətimizə davam etdik.
-Ev işini nə edəcəksən? Harda qalacaqsan?
-Gözəlim sən özünü niyə yorursan bunlara görə?
-Bilmək istəyirəm.
-Mən buraya gəlməyə qərar verdiyim gündən həll etməyə çalışıram. Burda dostlarım çoxdu, sağolsunlar köhnə evə alıcı və tam mənim istəyimə uyğun ev tapıblar. Qısa zaman içərisində hər şey qaydasında olacaq.
-Sevindim... Bəs bacın?
-Dəqiq ünvanını hələ bilmirəm.
-Öyrənəcəksən?
-Əlbəttə... İndi sən de görüm evlilik məsələsini həll etdinmi?
-Yox ailəm xaricə getdi danışa bilmədim. Qayıtdıqlarında danışacam.
-Əsma mən sənin adını başqa birinin adının yanında anılmasını istəmirəm. Ən qısa zamanda bu işi həll etməyə çalış, mən qarışsam heç yaxşı şeylər olmayacaq.
-Bilirəm. Atam gələn kimi danışacam.
Sifarişlərimiz gəldikdən sonra yeməyə başladıq. Kəntdə yaşadığmız günlərdən danışıb gülürdük. Bir anlıq sanki Turalın uzaqdan bizə tuşlanan sərt baxışını gördüm. Ətrafa boylansamda heç kimi görməyib, bunun bir növ göz yanılması olduğunu düşündüm. Yeməklər bitdikdən sonra bir qədər parkda gəzdik. Daha sonra Mahir məni evə ötürüb getdi.
Beləcə 3 gün keçmişdi... Hər axşam iş çıxışı Mahirlə görüşüb gəzir əylənirdik. Bir birimiz haqda hər gün yeni şeylər öyrənir, daha yaxından tanımağa çalışırdıq. Bu günlər ərzində Mahir köhnə evini satıb əvəzin yeni ev və bir maşın almışdı. Axşamdan danışıb yeni evin əşyalarını almaq üçün bərabər getməyi planlamışdıq. Mənə görə bu çox həyəcanlı idi çünki Mahirin evinin hər küncündə mənim izlərim olacaqdı. Səhər oyanıb şirkətə zəng vuraraq tapşırıqlarımı verdikdən sonra hazırlaşıb evdən çıxdım. Görüşəcəyimiz alış veriş mərkəzinə çatdığımda Mahir çoxdan gəlmiş və