ə gözləməyə başlamışdı.
-Tənbəlliyindən heç əl çəkmə.
Yerimdə dayanıb baxışlarımı yerə dikdim.
-Əsma, bağışla.
Mahir yaxınlaşıb əlimdən tutmağa çalışsa da əlimi geri çəkib başımı yana çevirdim.
-Əsma, gözəlim bağışla.
İnciməmişdim... Sadəcə Mahirin bu vəziyyətdə nə edəcəyini görmək istəyirdim. Mənim səssiz dayandığımı görüb çənəmdən tutaraq başımı xəfifcə özünə tərəf çevirdi. Bir qolunu belimə dolayaraq məni daha da özünə tərəf çəkib dodaqlarıma zərif öpüş qondurdu. Bu ilk ağlımı başımdan almağa yetmişdi. Mahir ilə yaşadığım hər hadisə yaddaşımın əsla silinməyəcək küncünə həkk olunurdu. Bu ilk öpüşdə onlardan biri idi. Mahir alınını alınıma dayayıb asta səslə soruşdu.
-Bağışladın?
-Küsməmişdim ki.
-Ay səni şeytan.
Hər ikimiz gülümsəyərək alış veriş mərkəzinə daxil olub əşyaları seçməyə başladıq. Seçdiklərimizin bir gün sonra evə göndərilməsini bildirdikdən sonra yemək üçün restoranlardan birinə üz tutduq. İçəri daxil olub masalardan birinə əyləşərək sifarişlərimizi verdik.
-Nə yorucu işlərmiş. Heç belə düşünməmişdim.
-Mənim qıvırcığım çox yoruldu deyəsən?
Başımı razılıq mənasında yelləyib dilləndim.
-Əslində hər zaman deyirdim kaş anam əşyaları dəyişdiyi zamanlarda bizimdə fikrimizi soruşasa ancaq bu gün onun bu işi bizim öhdəmizə buraxmadığı üçün sevinirəm.
-Onda sən indidən enerji topla, evləndiyimizdə evimizin hər işi sənin öhdəndə olacaq.
İlk dəfə Mahir evlilik haqda cümlə qurmuşdu və bu mənim ağzımın qulaqlarıma çatmasına səbəb olurdu. Sifarişlərin gəlməsi ilə özümü ələ alıb yeməyə döndüm. Doyduqdan sonra qalxıb restorandan ayrılaraq maşına yaxınlaşdıq.
-Əsma, mənim bir neçə işim var. İstəyirsən sən yorulma səni evə ötürüm?
-Mən səninlə qalmaq istəyirəm.
Qəmgin ifadəmə Mahirin dayana bilməyəcəyini bilirdim. Yaxınlaşıb məni bağrına basdı. Rahat olduğum tək yerdən məni Mahirin telefonunun səsi ayırdı. İlk dəfə texnalogianın varlığına nifrət edirdim.
-Bəli.
-....
-Ünvanı göndərin zəhmət olmasa.
-....
-Aydındı sağolun.
Mahir gözlərini