SUSQUNLUĞUM.
Afa. Q
Bölüm 12. Susmuram.
Günorta saatları olardı anam zəng vurub çatdıqlarını dediyində. Axşamdan bura bir saniyə belə keçməyən baş ağrısı, içdiyim ağrı kəsicilərin təsiri ilə biraz azalmışdı. Ruhdan fərqlənmirdim, son dərəcə əzgin və bitgin bir halda ayağa qalxıb otağı tərk etdim.
-Günay mən evə gedirəm. Görüşmələri ləğv et.
-Baş üstə... Siz yaxşısız? Solğun görünürsüz.
-Yaxşıyam.
Günayın qayğıkeşliyi qarşısında üzümə gülümsəmə yerləşdirib şirkətdən ayrıldım. Mahirlə danışdığım zaman səsimi gümrahlaşdırmağa çalışırdım, istəmirdim mənim zəif xarakterimə görə fikir çəksin. Evə çatdığım zaman anam məni gözləyirdi.
-Ana dayım necədi?
-Çox şükür yaxşıdı qızım, onsuz hərgün danışırdın daha da yaxşı olacaq inşAllah... Əsma, axşam Turalın ailəsi gələcək. Mətbəxə və təmizliyə nəzarət et qızım. Çox yorğunam biraz dincəlim.
-Ana mən... Mən danışmaq istəyirəm.
-Qızım inan heç halım yoxdu... Sonra.
-Çox vacibdi.
-Əsma, xaiş edirəm sonra.
Anam məni dinləmədən arxasını dönüb otağına tərəf addımladı. Mənə isə sadəcə arxasından baxmaq qalmışdı. Yox nə olur olsun danışmalı idim. Çətinliklə də olsa yerimdən tərpənib iti addımlarla anamın arxasınca getdim. Otağa yaxınlaşıb aralı olan qapıdan anamın eləcə də atamın yuxuya daldıqlarını görüb salona geri döndüm. Ləng addımlara divana yaxınlaşıb başımı əllərim ilə sıxaraq aşağı oturdum. Xadimələrin axşam üçün hazırlıqları, otaqda ora bura gəzinmələri mənim əsəblərimə toxunurdu. Elə ordaca uzanıb gözlərimi bərk bərk sıxaraq özümü yuxunun qollarına təslim etdim.
-Əsma, Əsma, qızım...
Neçə saat yatdığımdan xəbərsiz anamın məni səsləməsi ilə göz qapaqlarımı araladım. Hava tamam qaralmışdı.
-Niyə burda yatmısan? Qalx otağına üst başını düzəlt birazdan gələcəklər... Bilmirəm niyə bu qədər tələsirlər elə bil qaçhaqaçdı.
Anamın dodaqucu deyinmələrinə fikir vermədən otağıma qalxıb birbaşa hamama keçdim. Üzümə çırpdığım soyuq su ayıldırdı məni. Üstümü dəyişdikdən sonra yatağa oturub telefonu əlimə aldım. Mahirdən