başımı arxaya atdım. Bu yolla özümü ələ almağa çalışırdım. Yanımda hiss etdiyim hərəkətliliklə gözlərimi açıb qarşımda əyilərək bir dizini yerə qoyan Mahiri gördüm. Məyus baxışları məni çox incidirdi. Əlini uzadıb yanaqlarımı quruladığı zaman qeyri ixtiyari gözlərimi yumdum.
-Ağlama, düzələcək hər şey.
Sadəcə baxırdım.... Başımı yelləməklə "yaxşı" olduğumu bildirmək istəyirdim. Bu sırada həkimin müşahidə otağından çıxdığını görüb tələsik yerdən qalxaraq həkimə tərəf qaçdım.
-Hekim atam necədi?
-Etibar özünə gəlibmi?
-Həkim bir söz deyin.
Həkimin danışmağına imkan vermədən suallarımızı yağdırırdıq.
-Xanlmlar sakitləşin. Etibar bəyin səhəti yaxşıdı. Mahir kimdir?
Həkimin sualı hər kəsi çaşdırmışdı. Hər kəs bir birinə baxarkən Mahir önə doğru bir iki addım atdı.
-Mahir mənəm.
-Etibar bəy sizi görmək istəyir ancaq xəstəmizi çox yormayın. Tibb bacıları kömək edəcək. Allah şəfa versin.
Həkim sözünü deyib getmişdi, biz isə hələ də çaşğınlıq içərisində bir birimizə baxırdıq. Mahir heç bir söz demədən irəli addımlayıb otağa daxil oldu.
*******
Mahir bir neçə addım atıb çarpayıya yaxınlaşdı. Etibar bəy aparatlara bağlı və ağzına taxılan oksigen maskası sayəsində nəfəs alıb verirdi. Yarıyumulu və son dərəcə yorğun gözlərini Mahirə zilləyib yavaşca əlini qaldıraraq ağzına taxılan aləti yana doğru çəkdi.
-Qızımdan uzaq dur.... O, savadlı və iş dünyasında gələcəyi olan biridir.... Sən isə bir qatilin oğlusan.... Yəni yolun bəllidi.... Atanın yolu.... Bax ilk fürsətdə əlinə silah aldın..... Əsmanın sənin yanında səfil olmasını istəmirəm.... Sənlə olsa hər gün ölümlə burun buruna yaşayacaq..... Xahiş edirəm qızımdan uzaq dur.... Mənə söz ver.... Söz ver ki, ona yaxın durmayacaqsan..... Söz ver.
Etibar bəyin nəfəs dərərək aramla dediyi sözlər Mahirin canından can almışdı.
-Etibar bəy siz nələr danışırsız? Mən Əsma olmadan yaşaya bilmərəm. Mən onu çox sevirəm.
-Sənə yalvarıram.... Qızımın sənin kimi biriylə yaşamasına izin verə bilmərəm..... Yalvarıram.... Uzaq