Zibil qutusuna atmağa belə qıya bilmədiyim əşyaların dəydi gözümə... O an sən gəldin ağlıma. Biraz pis oldum. Sevinc yox,xoşbəxtlik yox. Ağlıma gəldiyin o anda üzülürəm sadəcə. Amma vaxt varidi səni ağlımdan çıxara bilmirdim. İndi isə arada sırada gəlirsən ağlıma. Sənə aid,səni xatırladacaq bir əşyaya baxanda gözümün önündə canlanırsan. Bəzən günlərlə yadıma düşmürsən.səni xatırlamamaq daha məni məyus etmir. Əksinə unudulmağını qeyd edirəm hər keçən gün. Mən bir gün səni itirəcəyimi təsəvvür etməzdim. Bu gün səni xatırladan əşyaları zibil qutusuna atdim. Yandırdım şəkilləri . Amma bəs illər sonra qarşıma çıxsan... səni görməməzlikdən gələ biləcəyəmmi?? Bax bunu bilmirəm EY SEVDİYİMM