Alimlərə əsasən aşiq olmaq kimyəvi prosesdir və onun əsasında həyatda sağ qalmağı təmin edən bir sıra reaksiyalar durur.

Xəstəlikdən fərqli olaraq bunlar öz əksini əllərin tərləməsi, iştahanın itməsi, ürək döyünməsinin artması kimi müəyyən edilən fiziki simptomlarda tapır.

Məhəbbət şəhvət, cazibədarlıq, bağlılıq və ya uzunmüddətli əlaqələr kimi bir neçə mərhələdən ibarətdir. Onların hamısı kimyəvi maddələrin yaratdığı reaksiyalarla müşayiət olunur.

Lakin bu mərhələlərin ardıcıllığı fərqlənə bilər, Nyu Cersidəki, Rutgers Universitetinin tədqiqatçısı Helen Fisher deyir.
"Öncədən bağlılıq hissi daha sonra dərin romantik duyğular və sonda intim yaxınlıq istəyi yarana bilər. Və yaxud da seksual cazibədarlıq məhəbbət, dərin hissiyyat və bağlılığa çevrilə bilər. Belə də ola bilər ki, dəlicəsinə vurulduğunuz şəxslə intim yaxınlıq əlaqələrin son mərhələsinə təsadüf etsin".

Alimlər hər bir mərhələnin yaranmasına aid kimyəvi elementlərin rolunu müəyyən ediblər.

Mərhələ 1: Şəhvət
Şəhvət hissiyyatına bədəndə əmələ gələn testosteron və estrogen cinsi hormonları cavabdehdir.

Testosteron kişilərlə yanaşı qadınlarda da cinsi yaxınlıq istəyinin əmələ gəlməsində əhəmiyyətli rola malikdir.

Mərhələ 2: Cazibədarlıq
Bu mərhələdə sevgi atəşinə tutulanlar məhəbbətdən başqa heç nə görmürlər.

Aşiqlərdə iştaha itə və onların yuxusu da qaça bilər. Belələri saatlar ərzində sevgi obyektləri barədə xəyallara dala bilərlər.

Cazibədarlıq mərhələsində monoamin adlanan neyro-ötürücülər qrupu mühüm rol oynayır.

Dopamin - həmçinin kokain və nikotin təsirillə aktivləşir.
Noradrenalin - eyni zamanda adrenalin də adlanır. Bu hormon tərləmə və ürək çırpınması yaradır.
Serotonin - aşiqləri müvəqqəti çılğın edən ən mühüm sevgi hormonlarından biridir.
Mərhələ 3: Bağlılıq
Əgər əlaqələr üzunmüddətlidirsə, bağlılıq cazibədarlıq ardınca gələn mərhələdir.

Bu mərhələ dünyaya övlad gətirən çütlüklərin bir yerdə qalmasından ibarətdir. Sosial bağların möhkəmlənməsinə iki