i bilirəm. Səni tək qoyduğumu düşündüyünü bilirəm amma bil ki, xoşbəxtliyimiz yarım qalmasın deyə edirəm.
Bunu etməyə məcbur idim. Hər kəsin bizə inanıb qəbul etməsi üçün etməli idim. Qovuşduğumuzda özümü sənə bağışladacam görərsən. Az qalıb.... Atanın sevgimizi qəbul etməyinə lap az qalıb..... Səndən istəyim danış.... Sənə yalvarıram Əsmam danış.... Mənə görə susmusan elə mənə görə də danış.... Danış.... Səni çox sevirəm qıvırcığım, özümdən çox. Sevgimiz üçün danış. Həsrətlə öpüb qucaqlayıram"
Məktubu bağrıma basıb gözlərimi sıxdım.
-Mahir.
Dodaqlarımdan yalnız onun adı süzülürdü. Eşitdiyim titrək səs özümə təəccüblü gəlmişdi çünki güclə eşidilirdi. Başımı eyvanın dəmirinə yaslayıb göz yaşlarımın axmasına izin verdim. Bu necə acı idi? Ətimdən ət kəsirdilər sanki. Ağlayaraq elə eyvandaca buz kimi yerdə yuxuya daldım.... Gözlərimi açdığımda öz otağımda, öz yatağımda idim. Necə gəldiyimə dair heç bir fikirə sahib deyildim. Özümü son dərəcə yorğun əzgin hiss edirdim. Gözlərimi iri iri açıb ətrafa boylandığım zaman yatağın küncündə oturan atamı gördüm. Necə gəldiyim məlum olmuşdu.
-Həkim iynə vurub, bərk soyuqlamısan qızım. Dincəlməlisən...
Mən nə qədər yatmışam? İynədən belə xəbərim olmayıb. Baxışlarımı ətrafda gəzdirib dolabçanın üzərində duran məktubu götürdüm. Atamı çaşqın baxışlarına əhəmiyyət vermədən məktubu bağrıma basıb özümü yuxuya təslim etdim.
-Əsma, oyan qızım.
Anamın çağırışı ilə gözlərimi açmağa çalışdım. Halsızlığımdan dolayı bacara bilməyib uz gözümü turşutdum.
-Dərman içəcəksən ona görə bu şorbanı bitirməlisən.
Yatağımda dikəlib kürəyimi yataq başlığına söykədim. Anam əlindəki sini ilə mənə yaxınlaşdığında bərk tutduğum məktub gördü.
-O nədir?
Heç nə demədən gözlərimi yerə dikdim.
-Əsma niyə danışmırsan?
Anamın başını yana əyərək gözündən süzülən yaşları gizlətməyə çalışması gözümdən qaçmamışdı. Heç nə demədən şorbanı qaşıqlamağa başladım. Daha sonra dərmanı içib yenidən özümü yuxuya təslim etdim.
Yeni bir gün başlamışdı.... Yeni gün,