yeni ümidlər....
-Əsmaaa.
Səhəri Səmranın çığırtıları ilə açmaq heç də xoş deyildi. Dərmanın təsirindən dolayı özümü daha gümrah hiss etsəmdə hələ də qırıqlığım davam edirdi. Yastığı qaldırıb qulaqlarıma basdırdım ancaq Səmra əlimdən alıb yana atdı.
-Sənə gözəl xəbərlərim var oyan.
Yerimdə dikəlib əsəbi baxışlarımı üzünə yönəltdim. Kim bilir hansı markanın yeni kolleksiyası artıq satışdaydı. Bezgin üz ifadəmdən Səmra nə düşündüyümü anlamış olacaqdı ki, qəh qəhələri otağa yayıldı.
-Başqa xəbərdi.
Səmra yatağın küncünə oturub gülümsədi.
-Səhər atam zəng vurdu.... Mahir axşam sənə elçi gəlir.
Səmra son cümləsini deyərkən necə qışqırmışdısa yerimdən dik atılmışdım. Tam başa düşmədiyimdən boş boş baxırdım sadəcə.
-Axşam deyirəm.... Mahir sənə gələcək.
-Ma... Mahir gələcək?
Səsim titrəyərək sualımı ünvanladım. Səmra uzun zaman sonra səsimi eşitmiş olmanın həyəcanı ilə məni qucaqladı.
-Əsma, səsinə həsrət qalmışdım.
-Mahir....
Özümə mane ola bilmir dayanmadan onun adını sayaqlayırdım.
-Uşaq kimisən Əsma.... Gələcəklər axşam. Atam başa düşdü deyəsən sizin ayrı ola bilməyəcəyinizi.
-Mən inana bilmirəm.... Bu doğrudur?
-Hə canım doğrudur.-Səmra məndən aralanıb davam etdi -Mən sənə bir şey deməliyəm.... Mən Mahiri görməyə getdim. Daha doğrusu o, hər gün atamla danışa bilmək üçün şirkətin önündə yatırdı. Məndə danışdım.
-Onu gördüyünü bilirəm.
Başımı əyib dolmuş gözlərimi gizləməyə çalışırdım.
-Hardan bilirsən? Yoxsa əlaqəniz davam edirdi? Əsma, bunu necə edə bildin? Bizi özündən məhrum etdin amma Mahirlə danışdın... Bir dəqiqə elədirsə bəs niyə danışmadığını dediyimdə təəccübləndi?
-Bacı, arada nəfəs al.
-Alacam sən cavab ver.
-Mahir məktub göndərmişdi.
-Əsmacım, canım mənim, xəbərin var 21-ci əsrdir?
Özümü saxlaya bilməyib qəh qəhə atmışdım. Günlər sonra ürəkdən gülə bilirdim. Gülürdüm.... Əslində Səmranın dediklərindən çox Mahirə qovuşmaq fikri idi məni güldürən.
-Bacı?
-Aycan bacısının gözəli?
-Mahir necə idi?
Səmra çox qısa gülümsəyib üz