z gözünü turşutdu.
-Sənin şəkildə göstərdiyindən çox fərqlidi. Çox arıq, gözlərinin altı qap qara, saqqallı, qaş qabaqlı biridir. Şəkildə gülərüz yaraşıqlı birini göstərmişdin. Nə yalan deyim xoşum gəlmədi.
Göz yaşlarımı tuta bilmədim. Biraz əvvəl ki, həddi hüdudu olmayan sevincim yarım qalmışdı.
-Yenə nə oldu? Niyə ağlayırsan? Sözlərimdən incidin?
Başımı etiraz mənasında yelləyib baxışlarımı yerə dikdim.
-Bacı Mahir hər zaman özünə çox fikir verir. Sənə göstərdiyim şəkillər belə onun baxımsız hallarında çəkdiyim şəkilləridi. İndi sənin dediklərinə baxılarsa o, əzab çəkir və bunların səbəbi mənəm.
-Gəl bura.
Səmra qollarını yana açınca ona sarılıb hıçqırıqlarımı sərbəst buraxdım. Saçlarıma öpüş qonduraraq məni sakitləşdirməyə çalışırdı.
-Əsma, bax gör sevginiz nə qədər güclüdür ki, qarşınıza çıxan hər bir əngəli aşmağı bacardı. Mahir səni həqiqətən çox sevir çünki hər gün, bu 1 ay da bezmədən yorulmadan atam onu dinləsin deyə şirkətin önündə yatdı. İstəsə atam qəbul etsin deyə başqa yollara əl atardı amma o, sənə və ailəmizə hörmət etdi.
Səmranın sözlərinə çox utanmışdım. Mən öz ailə şərəfimizi düşünmədən özümü ona təslim etməyə hazır idim amma Mahir mənim namusumu məndən çox düşünmüşdü. Səmradan aralanıb dizlərimi qarnıma doğru çəkərək qucaqladım.
-Deyəsən sən məni dinləmirsən Əsma.... Atam belə sizin sevginizin qarşısında dura bilmədi və razı oldu, sən isə hələdə qəmgin durursan. Qalx ayağa axşam sənə elçi gələcəklər, hazırlanmaq bir yana sən heç həyəcanlanmırsanda.
Haqlı idi.... Hər şey bitmişdi.... Bizim sevgimiz qalib gəlmişdi sadəcə bunu düşünməli idim. Əlimin tərsi ilə gözlərimi silib ayağa qalxdım.
-Haqlısan bacı artıq üzülmək yoxdu.
Gülümsəyib sarıldıqdan sonra axşam üçün hazırlaşmağa başladım. İlıq duş alıb əynimi geydim və görüntümü sadə makyajla tamamladım. Otaqdan çıxmaq istərkən telefona gələn bildirim səsi ayaq saxlamağıma səbəb oldu. Mahir idi.... "Yoldayam qıvırcığım, sənə gəlmək üçün gecikdim biraz bağışla" yazmışdı. Xəfifcə