üzlə hər ikimiz dayandıq. Tural və Leyli.... Leylinin günahkar baxışlarını üzərimdə hiss etdikcə Mahirin əlini sıxırdım.
-Əsma, məni bağışla. Mahir sən də bağışla.
Tural aradakı səssizliyi pozub sözə başladı.
-Atamın ona etdiklərinə rəğmən Etibar əmi əlini mənim üzərimdən çəkmədi, onun sayəsində yenidən iş dünyasındayam..... Sizə yaşaddıqlarım üçün çox peşmanam. İkinizdə məni bağışlayın çünki mən səhvimi anladım və sevdyim qadınla evlənirəm.
Buna çox sevinmişdim.... Sevinmişdik. Bu gözəl xəbərdən sonra xəfifcə gülümsədim.
-Doğru yolu tapdığına inan ki çox sevindim. Səni həqiqətən sevən insan Leylidi. Xoşbəxt olun.
-Çox sağol Əsma.... Sənə dediklərim üçün bağışla...
Leylinin üzgün halda dediklərindən sonra xəfifcə çiyninə toxunub gülümsədim.
-Başa düşürəm səni.
-Xoşbəxt olun.
Mahir də xoşbəxlik dilədikdən sonra mağazadan ayrıldıq.
Mahirin sürprizi bilirsiz nə idi? O kəntdən ev almışdı.... Sevgimizin başladığı kəntdən.... Havalar soyuq olsada 1 həftə orda qaldıq və hər gün "Baba ağacın" yanına gedirdik çünki orda ƏSMAHİR yazısı vardı. Bu gün qayıdırdıq və mən yenə ağacın altındaydım. Tək oturub yaşadıqlarımızı düşünürdüm.
-Qıvırcıq.
Mahirin səsinə başımı qaldırdım.
-Eşidirəm kəndin dəlisi.
-Nə düşünürsən belə?
Mahir yanıma oturub qolunu boynuma doladı.
-Nə çox şey yaşadıq amma sevgimiz qalib gəldi.
-Əlbəttə qıvırcığım çünki mən səni çox sevirəm və sevgim hər gün daha da artır.
-Məndə səni çox sevirəm.
-Yaxşı.... Qalx gedək, gecikirik qıvırcıq xanım.
-Gedək kəndin dəlisi....
Sizə, bir daha dünyaya gəlsəniz eyni həyatı təkrar yaşayacağınızı desələr, qəbul edərdiniz? Mən edərdim çünki bu həyatda mən Mahiri qazandım. Sevdim sevildim. Həmdə