SUSQUNLUĞUM.
Afa. Q
Bölüm 17. Son.
Göy üzündə ulduz ulduzu çağırırdı və hər ulduz çox parlaq idi. Uşaqlığımda yüksək bir yerə çıxarsam tuta biləcəyimi düşünürdüm.
-Qıvırcıq, üzümə baxmayacaqsan?
Qonaqlar içəri keçdikdən sonra biz Mahirin danışmaq istəməsi ilə həyət enmişdik. Baxışlarımı göy üzündən ayırıb ona zillədim. Arıqladığı üçün almacıq sümükləri qabarmış, göz altları qaralmışdı amma yenə də çox yaraşıqlı idi. Gülümsəməyim qarşısında o, da təbəssümünü üzünə yerləşdirdi. Başımı çiyninə yasladım....
-Səncə insanın ən çox nəyə ehtyacı olur?
-İnsanları bilmirəm amma mənim sənə ehtyacım var.
-Sevgimi, eşqmi?
-Hər ikisi.
-Qarpız meyvədi yoxsa tərəvəz?
Qollarını ilə məni özün daha da sıxıb gülüşünü ətrafa yaydı.
-Qıvırcığım, bir bilsən necə çətin idi sənsizlik.
-Elə sənsizlikdə.
-Bağışla məni Əsma, bunları sənə yaşatmaq istəməzdim bağışla.
Qısıq səslə dediyi söz başı çıynindən ayırıb işarət barmağımı dodağına sıxmağıma səbəb oldu.
-Əsas sən məni bağışla Mahir. Niyə belə etdiyini indi başa düşürəm, sadəcə məni düşünmüş olmanı indi görürəm. Sən bağışla ki, sənə qarşı anlayışsız oldum. Bunları niyə etdiyini görə bilmədim.
Mahir dodaqlarını alnıma sıxarkən dayana bilməyib qucaqladım.
-Səni sevirəm Əsma.
-Səni sevirəm Mahir.
İçəri keçib Məlahət xalanın yanında oturdum.
-Xala sizi gördüyümə o qədər sevindim ki.
-Məndə çox sevindim Əsma. Sən kəndə gəldiyin andan sənə çox qanım qaynamışdı. Sizin aranızda bir şeylər olduğunu biləndə inan mənə çox sevindim hələ Mahir bu sabah kəndə gəlib elçilik üçün mənidə gətirdiyində inan sevincimdən uçmaq istədim.
-Nə kəndi?
Atamla anamın çaşğın ifadələrini görüncə yalanımı xatırlayıb dodağımı dişlədim.
-Mən sizə yalan dedim.
-Nə yalanı?
-Mən xaricə getmədim. Quba rayonunda bir kəntdə idim.
-Yəni sən bizə yalanlar danışıb arxamızdan iş çevirdin?
Anamın sözlərinə çox utanmışdım.
-Türkan xanım,- Mahirin bacısı Mahirə xanım asta səslə dilləndi -Əsmanın o kəndə getmiş olması inanın mənə Allahın möcüzəsidi. Mən