şəkildə etiraz edirdi. Sanki Elmir onun öz oğlu idi və onun yeganə işi oğlunun gələcəyini düşünmək idi. Bəs indi Elmirə nə deyəcəkdi? Utanırdı......Ona verdiyi sözü tuta bilməyəcəyi üçün utanırdı......Bir neçə gün möhlət istəmək üçün həmin adamların məkanına doğru irəliləyirdi. Əslində pullarını tələb edəcəklərini yaxşı bilirdi amma yenə də gedirdi. Pula ehtyacı olduğun biləndə bir dostu tanış etmişdi həmin bankirlə. Bu işə niyə bulaşmışdı ki? Əsl axmaqlıq etmişdi. Özünü danlayaraq baxışlarını yerə dikib yoluna davam edirdi. Boş boş yolları o qədər gəzmişdi ki,artıq hava tamam qaralmışdı. Bir anda eşitdiyi silah səsi və insanların bağrışma səsləri yerində dayanmasına səbəb oldu. Səsə irkilsədə qorxmadan ətrafına boylanmağa başladı. Biraz aralıda maşının arxasında gizlənən masqalı adamı gördük də baxışlarını itiləşdirdi. Adam silahını qarşıya,qorumaların əhatələdiyi birinə yönəltmişdi. Həsən qorxmadan bir neçə addım atıb arxadan killerə yaxınlaşdı. Bir əli ilə adamın ağzını tutub digər qolunun dirsəyini var gücü ilə adamın boynuna ilişdirdi. Həmin dəqiqə adam huşunu itirib yerə sərildi. Bunu görən qorumalar tələsik yaxınlaşaraq adamı tutub apardılar. Həsən başını qaldırdığı zaman qarşısında borc aldığı bankir Səlim bəyin baxışları ilə qarşılaşdı. Səlim bəy Həsənə yaxınlaşaraq bir əlini çiyninə qoydu.
-Sağol dəliqanlı,həyatımı sənə borcluyam.
-O nə sözdü. Kim olsa eynisini edərdi.
-Etməzdi.....Mərd oğlansan......Adın nədir sənin?
-Həsən.
-Həsən......Baxışların çox tanışdı sanki görmüşəm səni.
-Bəli bəy,sizdən borc götürmüşdüm. İndi də sizinlə danışmaq üçün gəlirdim.
-Nə barədə?
Həsən baxışlarını yerə dikdi. Daha öncə özünü heç bu qədər aciz hiss etməmişdi.
-Səlim bəy mən......Mən borcumu ödəyə bilmirəm. Mənə biraz daha vaxt verin.
Səlim bəy bir qədər fikirləşib dilləndi.
-Gəl mənimlə.
Həsən heç nə demədən onların arxasıyca addımlamağa başladı. Bir qədər getmişdilər ki,bir kluba daxil olub arxaya doğru irəlilədilər. Məkanın arxasındakı otağa