ə bilmək üçün ayılmağa ehtyacı vardı. Kafəyə çatıb qapıyı açarkən yenə həmin qızla burun buruna gəldi. Gənc qız bir anlıq özünü itirərək büdrəyib yerə yıxıldı. Bu vaxt əlindəki qəhvə eləcədə bir neçə kağız yerə dağıldı. Qız tələsik ayağa qalxıb kağızları toplamağa başladı. Həsən dinmədən qollarını qoynunda birləşdirib yuxarıdan aşağı qızı süzərək dilləndi.
-Belə getsə ayağımın altında qalacaqsan.
Qız sanki eşitmirdi onu. Kağızları toplayıb qamətini dikəldərək arxaya səsləndi.
-Gülay bağışla canım qəhvə bura dağıldı.
-Eybi yox təmizlədərəm.
Kafenin sahibi ilə rəfiqə olduqları anlaşılırdı. Daha sonra gənc qız Həsənə tərəf dönüb baxışlarını üzündə sabitlədi. Gözləri dolu dolu və çox hüzünlü baxırdı. Həsən ilk dəfə bu cür baxışlarla rastlaşırdı. Səhər ona əsəblə baxan qız bu deyildi sanki. Qap qara gözlər qəm dəryasında üzən gəmiyə bənzəyirdi.
-Bağışla.
Qızın cılız səslə üzr istəməsi Həsəni yuxudan ayıltdı elə bil. Üzr istəmişdi....Həm də heç günahı olmadan. Həsən biranda qapıyı çəkməsə qız yıxılmazdı və bütün bunlara rəğmən üzr istəyirdi. Onun bu davranışı Həsəni utandırmışdı.....Gənc qız cavab gözləmədən araxasını dönüb ordan uzaqlaşdı. Həsən bir müddət qızın arxasınca baxıb onun ləng addımlarla dəniz kənarına doğru getdiyindən əmin oldu. Cəld geri dönərək iki qəhvə alıb qızın getdiyi istiqamətə tərəf irəlilədi. Bunu niyə etdiyini bilmirdi,qızın gözlərində gördüyü tanış bir şey Həsənin,onun arxasınca getməyinə səbəb olurdu. Yaxınlaşdığı zaman gördüyü mənzərə daha da təsirləndirmişdi onu. Gənc qız oturacağa oturmuş daha doğrusu büzüşüb ağlayırdı. Bir şeylərin onu qorxutduğu bəlli idi. Həsən oturacağa oturub əlindəki qəhvəni qıza uzatdı.
-Buyur.
Qız eşitdiyi səsə başını qaldırıb təəccüb dolu baxışlarını Həsənə zillədi.
-Bayaq dağıtdığımın əvəzi.
Həsənin etirafı qızın cüzi təbəssümünə səbəb oldu. Tərəddüd etsədə Həsənin israrını görüb qəhvəni aldı və üzü dənizə doğru yudumlamağa başladı.
-Yaxşısan?
Həsənin növbəti sualından sonra qız əlinin tərsi ilə