üzvləri də bu işin əhəmiyyətindən və şagirdlər arasında aparılma zərurətindən danışdı. Məsələ praktik tapşırıqlar mərhələsinə gəldi. Məlum oldu ki, şagirdlərdən hər biri məktəbli yoldaşları qarşısında çıxış etməli və inandırıcı sözlərlə Allaha inamın yanlış olduğunu anlatmalıdır. Burada şagirdlərdən biri əlini qaldırdı. Zavuç sevincək ona söz verir. Uşaqların fəallığı onu deyəsən sevindirmişdi.

“Mən Allaha inanıram. Mən inandığım halda bunun əksini necə təbliğ edə bilərəm?!”, - əlini qaldıran şagird səmimi halda soruşdu. Otağı qəribə sükut bürüdü. Komissiya üzvləri sanki deyilənlərin gerçəkdə eşitdiklərinə inanmaq istəmirdilər. Bayaqdan cidd-cəhdlə düzənlənən bütün təntənə aradan gedir. Şagirdlər yenidən dərs otaqlarına qayıdır. Bir neçə dəqiqəyə tənəffüs üçün zəng çalınır.

Sinif rəhbəri artıq onu gözləyirdi. Bir neçə müəllimin əhatəsində: “Sən niyə belə cavab verdin? İndi valideynlərinin də başı ağraya bilər. Onlar ali savadlı mühəndisdirlər. Onların iş yerlərinə yaza bilərlər. Zaçem je tı eto sdelal, rodnenkiy?”, - kimi suallar əlini qaldıran və komissiya üzvlərinə sual verən şagirdi bir az da çaşdırmışdı. “Mən axı doğrudan da Allaha inanıram! Mən axı necə yalan danışa bilərdim?! Mən necə inadığımın əksini təbliğ edə bilərəm?! Vı je sami nas uçuli ne lqat ni pri kakix obstoyatelstvax! Tak v çom je delo?”, - deyə həmin şagird onların suallarına cavab verməyə çalışır.

Şagird baş verənləri evdə valideynlərinə danışır. Onlar nigaran baxışları ilə baş verənləri dinləyirlər. Şagird üçün qəribə olsa da, onu danlamırlar.

Şagird otağına keçıb "ideoloji təxribata uyanları" (Allaha inananları və ibadət edənləri) yada salmağa başlayır. Nənəsi və babası yadına düşür. O, bir az da düşünərək, indiyədək təbii qarşıladığı bir məsələnin nə qədər də çətin olduğunu anlamağa çalışır.

Əslində böhran baş vermişdi. O, tanıdığı Allaha səmimi inanan insanları heç cür təxribatla, özü də ideoloji təxribatla əlaqələndirə bilmirdi. Bu zaman bir neçə diğər Allaha inanan və