ı dönəmlərdə təmiz adlarını saxlayan, heç bir dünya malına satılmayan bir nümünələr.

Amma axı, “hər şey və hər kəs pisdir” dedikcə, görmə imkanlarımızı ağ-qara rənglərlə məhdudlaşdırdıqca özünüməhvə getmiş olmuruqmu? Bütün vətəndaş cəmiyyətini və inanc daşıyıcılarını mənfi obrazlarla hədəfə tutduqca, belə davamiyyətə dolayısı ilə komək etmiş olmuruqmu?

Sonda bir kiçik yekun qeyd: tənqiddən nihilizmə az bir məsafə var. O məsafə də topluma sevgi ilə yoğrulmuş insaflılıqla müəyyən edilir. İnsaflılıqda şübhə yox, deyəsən sevginin bir qədər defisiti əmələ gəlir axı...


İlqar