i səsə geri döndüyündə Hüsnanın təbəssümü ilə qarşılaşdı.
-Aha.......Gedək.
Həsən cəld maşına yaxınlaşıb arxa qapını açdı.
-Həsən xaiş edirəm etmə bunu. Özüm açaram qapımı.
-Bu mənim işimdi.
-Axı biz bir-birimizi tanıyırıq.
-Hər şeydən öncə mən sizin çalışanınızam.
-Yaxşı yaxşı.
Hüsna oturduqdan sonra Həsən sükana keçdi və maşını işə salıb universitetin yolunu tutdu.
Günlər bir birini əvəz edirdi. Həsən artıq 3 gün idi ki,sürücü olaraq çalışırdı. Bu işə nə qədər alışsada Səlim bəyə qarşı kini keçmək bilmir,tam tərsi hər gün böyüyürdü. Səhər hər zaman olduğu kimi Hüsnayı universitetə aparmaq üçün maşını işə saldı. Yol boyu səssizlik hökm sürürdü. Hüsna yenə gözlərini güzgüdən Həsənə zilləmişdi və bir an belə çəkmirdi. Həsən isə 3 gündü davam edən vəziyyət qarşısında baxışlarını yola sabitləsədə Hüsnanın ona yönələn baxışlarını eləcədə ona olan marağını hiss edirdi. Səssiz davam edən yolculuq boyu Həsənin beyninə axmaq fikirlər hücm çəkirdi. 3 gündü onsuzda bu fikirlər beynini əsir almışdı. Hələdə bu fikirlər Hüsnanın baxışları ilə bütünləşdikcə........Mənzil başına çatmış olmaları sanki yuxudan ayıltmışdı gənc adamı. Maşından enib arxa qapını açdı. Hüsnanın maşından enməsi ilə Həsən gözlərini qızın üzündə sabitlədi.
-Dərs bitənə kimi burdayam.
Hüsna razılıq əlaməti olaraq başını yellədikdən sonra arxasına baxa baxa universitetə daxil oldu. Həsən artıq özünü ələ ala bilmirdi. Beyninə yerləşən fikirləri həyata keçirmədən rahat ola bilməyəcəkdi. Bu düşüncəsinin onu necə bir bataqlığa sürükləyib çirkaba bulaşdıracağını bilmədən......Ömür boyu bir günahkar damğası ilə yaşadacaq o qərarı vermişdi artıq. Hüsnayı özünə aşiq etdikdən sonra onu ortada qoyacaqdı. Bununlada Həsən Səlim bəyi alçaltmış olacaqdı. Ancaq unutduğu bir şey vardı ki,o da Hüsna idi. Gənc qızın nələr yaşayacağını umursamamırdı belə,ürəyini əsir alan kini qəlbini daşlaşdırmışdı. Hüsnanın məsumiyyəti,heç bir günahının olmaması Həsənin fikirlərini dəyişməyə yetmirdi. Qərarını vermişdi