artıq.......
Maşına söykənib Hüsnanın dərsinin bitməsini gözləməyə başladı. Bundan sonra qıza özünü sevdirməyə çalışacaqdı. Saatlar sonra Hüsna universitetin çıxışında görüldüyü zaman Həsəni qəribə bir həyəcan bürüdü. Önə doğru bir neçə addım atıb qızla üz üzə dayandı.
-Bəlkə ilk tanış olduğumuz yerə gedək?
Hüsna yaşadığı sevinc qarışıq təəccüb ilə dilini udmuşdu sanki,sadəcə gözlərini iri iri açıb Həsənə baxırdı.
-Dinməyəcəksən?......Yəni SİZ.
Gənc qızın,qarşısında dayanan bu adamın bir anda dəyişməsini anlamağa gücü çatmırdı. 3 gündü aralarına məsafə qoyan adam,indi onu harasa dəvət edirdi. Üstəlik necə müraciət edəcəyini bilməyib "siz" deyə vurğulayaraq. Bütün bunlar Hüsnayı çaşdırsada qəlbini saran sevinc daha ağır basırdı.
-"sən" de.....Gedək.
Səsi titrəsədə cavablayıb maşına oturdu. Həsən cəld addımlarla sükana keçib maşını işə saldı və dəniz kənarına doğru yol aldı. Hüsnanın həyəcandan tez tez nəfəs alıb verməsi,Həsənə bu işin asan olacağının siqnallarını verirdi. Güzgüdən arada bir arxada otrub titrəyən qızcığaza nəzər yetirirdi. Günəş kimi parlayan qara gözlər ümid dolu baxırdı. Həsən bir anlıq o,ümidi hüzünlə dəyişdirmək istəməsə də bu fikirindən çox tez daşındı.
Dəniz kənarına çatıb hər ikisi maşından endi.
-Sən gözlə mən qəhvə alıb gəlirəm.
Həsən sözünü deyib kafeyə doğru addımladı. Hüsna isə sanki dünya ilə əlaqəsini kəsmişdi. Ağır addımlarla oturacağa yaxınlaşıb oturdu. İçi-içinə sığmırdı çünki həqiqətən Həsəndən xoşu gəlirdi hətta onu sevməyə belə başlamışdı. Onun yaraşığı eləcədə soyuqqanlı davranışları Hüsnanın saf qəlbini titrətməyə yetirdi.
-Buyur.
Həsən qəhvəyi verib əyləşdi. Hər ikisi dənizə baxıb susmuşdu. Səssizliyi ilk Həsən pozdu.
-Hüsna mən səninlə yaxın dost olmaq istəyirəm.
Onun bir başa mətləbə keçmiş olması gənc qızı daha da həyəcanlandırmış,baxışlarını yerdə cəmləməsinə səbəb olmuşdu.
-Bər-bəzəkli cümlələr qurmağı bacarmıram. Sadəcə sənlə daha yaxın olmaq istəyirəm. Arada məsafə olmasın.- üzünü qıza tərəf döndü -Nə