çəkdi.
-Gözəl qız dua et o,yaxşılansın.
Sözünü tamamlayıb ayağa qalxdı və yoluna davam etdi. Hüsnayı niyə bu qədər düşünürdü? Yoxsa Elmir haqlıdı? Yox yox bu ola bilməz.......Hüsnaya vurulmuş ola bilməz. Çənəsini sıxıb başını sağa sola hərləyərək Elmirin sözlərinin absurd bir fikir olduğuna inandırmağa çalışırdı özünü. Villaya çatıb həyətə daxil olduğunda Hüsna maşının yanında dayanıb onu gözləyirdi. Əyninə geydiy çiçəkli donu və açıq qoyduğu qara saçları,yazın sərin mehinin təsirindən dəniz kimi dalğalnırdı.
-Nə gec gəldin?
Hüsnanın sitəm dolu səsinə yuxudan ayılmışdı gənc adam.
-Sabahın xeyir.
Sözünü deyib iti addımlarla sükana keçdi. Hüsna onun gərginliyini hiss edib sakitliyini qoruyaraq maşına əyləşdi. Xəstəxana yolunda onlara sükut yoldaşlıq edirdi. Hüsnayı müayinə nəticələrin necə çıxacağı qorxusu sararkən Həsən səhf etdiyi fikri sarmışdı. Beyni o qədər qarışmışdı ki,bir neçə dəfə yol hərəkəti qaydasını pozmuşdu. Nəhayət xəstəxanaya çatdıqlarında Hüsna ürkək baxışlarını güzgüdən Həsənə yönəltdi.
-Çox qoxuram.
Həsən heç nə demədən maşından enib arxa qapıyı açaraq əlini uzatdı.
-Gəl.
Hüsna ona uzanan əli tutub aşağı endi və Həsənin tam qarşısında dayandı.
-Bax Hüsna,qorxu hissi elə bir hisdir ki,bədənini ələ keçirdiyində sənə nə istəsə elətdirə bilər. Sənə heç nə olmayacaq,buna inansan qorxu hissinə qalib gələcəksən. İndi ağıllı qız ol heç bir şeydən qorxma. Mən burda səni gözləyirəm.
Hüsna başını razılıq mənasında yelləyib xəstəxanaya daxil oldu. Həsənin sözləri hələ də bu sözləri deyərəkən onun əlini tutması gənc qıza yaxşı təsir etmiş,hiss etdiyi qorxunu azaltmışdı. Sevdiyi adamın çöldə onu gözləyir olması fikri həyəcanını qat qat artırsada,özündən əmin bir şəkildə irəliləməsinə səbəb olurdu.........Həsən maşında oturub gözlərini xəstəxanaya zilləmişdi. Hüsna içəri girəli artıq bir neçə saat ötmüşdü ancaq hələ də səs-səda yox idi. Gözləmək lap çox gərilməsinə səbəb olurdu,onsuzda səhərdən bura gərginlik yaşayırdı. Əlləri ilə çənəsini sıxıb