GÜNAHKAR.
Afa. Q
Bölüm 4.
Günlər bir birini əvəz edirdi. Həsən hər səhər Hüsnayı dərsə aparıb gətirirdi. Bundan əlavə Hüsna müalicəyə başlamışdı,bu səbəbdən tez-tez xəstəxanaya gedib gəlirdi. Həsən bir an belə Hüsnayı yalnız buraxmır,daima yanında olurdu. Hər gün bir-birilərinə daha da yaxınlaşırdılar. Həsən bütün bunları məcburiyyətdən etdiyini düşünürdü ancaq Hüsnanın onun həyatının mərkəzinə əyləşdiyini görə bilmirdi.
Səhər hər zamankı kimi erkəndən oyanıb hazırlaşmağa başladı. Elmir süfrəni çoxdan hazır etmişdi. Masaya oturub tələsik çörəyin arasına bir dilim pendir yerləşdirərək ağzına attdı. Daha sonra fincandakı çayı bir nəfəsə başına çəkdi. Elmir gözlərini iri iri açıb izləyirdi sadəcə.
-Həsən yavaş boğulacaqsan.
-Tələsirəm.
-Görürəm amma yavaş ye. Həm belə hara tələsirsən ki? Dərsin başlamasına var hələ.
-Ondan əvvəl xəstəxanaya getməliyik Hüsnanın yoxlanışı var.
-Sən bu qızı yaman düşünürsən.
Elmirin sözləri Həsənin yerində donmasına səbəb oldu. Yəni ətrafda hiss ediləcək qədər çox maraqlanırdı?
-Yoxsa sən bu qıza aşiq olmusan?
Elmirin son cümləsi Həsənin damarında qanını dondururdu. Əlindəki çörəyi masaya qoyub sərt baxış atdı.
-Çıxıram mən.
Evdən çıxıb Hüsnanın evinə doğru yol aldı. Fikirləri qarma-qarışıq olmuşdu. Özünü güclə ələ alıb yoluna davam edərkən çalan telefon səsinə ayaq saxladı.
-Buyurun Səlim bəy.
-Dəliqanlı,vacib məsələlər var səninlə danışmalıyam. Hüsnayı universitetə qoy məkana gəl.
-Səlim bəy Hüsna xanımın yoxlanışı var bu gün daha sonra universitetə qoyub gəlsəm?
-Yoxlanışı unutmuşdum.......Yaxşı elə et. Ehtyatlı ol.
Həsən telefonu cibinə qoyub iti addımlarla irəliləməyə davam etdi.
-Əmi.
Həsən səsi eşidib geri döndü. Tam qarşısında dayanıb ona əl açan balca qız uşağını görüb qeyri-ixtiyari aşağı əyildi. Köhnə yırtılmış geyimdə və üst başı çirk içində olan qızcığazın iri qara gözləri Hüsnaya bənzəyirdi. Üzünə təbəssüm yerləşdi gənc adamın.....Pulqabından çıxardığı əskinazı qızcığazın əlinə tutuşdurub saçına sığal