ailəni məhv etmişdi. Həsən yaşlı qadının qarşısında əyilib əllərini tutdu.
-Nənə sakitləşin xahiş edirəm.
Qadın gözlərini silib dərindən ah çəkdi.
-Eldənizin 2 yaşı,bu qızda anasının qarnında idi oğlum şəhid olanda.....Hərbiçi idi oğlum........Və
tənini seçdi o......Mən də hər zaman fəxr etdim onun seçimi ilə. Boy-buxunlu yaraşıqlı idi. Vətəni və ailəsi üçün yaşayan biri idi. Elə Eldənizdə atasına oxşuyub buna görədə inanmıram o qıza sataşmağına. Mən nəvəmə elə tərbiyə verməmişəm ki,yemək yediyi qaba tüpürə.
-O,ailə qurub?
Həsən səbirsizcə dillənib qadının sözünü kəsdi.
-Yox nişanlıdı. Toyunu edə bilmək üçün çalışıb didinirdik. Səkinə balamın nişanlısı çox yaxşı qızdı bir dəqiqə belə ayrılmırdı nişanlısının yanından. Universitet zamanından sevirdilər bir-birilərini evlənməyin xəyalını qurublar hər zaman. İndi o, qızın ucbatından onlar qovuşa bilməyəcək və hərə bir yanda əzab çəkir. O,qızı görsəydim üzünə tüpürərdim. Gör nə qədər insanın canının yanmasına səbəb oldu. Ona görə biz balamızın xeyir işini görə bilməyəcəyik.
Həsən daha da dinləyə bilməyib sağollaşaraq xəstəxanadan ayrıldı. Ürəyində təzəcə söndürdüyü nifrət alovu yenidən yanmağa başlamışdı. Gördükləri,eşitdikləri Həsənə o qədər təsir etmişdi ki,qisas haqqında yenidən düşünmədən dura bilmirdi. Səlim bəy başqasının övladını düşünməmişdisə,Həsən nə üçün onun övladını düşünməli idi? Hüsna gözləri qarşısına gəldikcə qəzəbi gözlərindən daşırdı. Nifrət edirdi,məsum bildiyi qıza nifrət edirdi çünki özüdə bilmədən vurulmuşdu Hüsnaya. Ən çoxda onun məsumiyyətinə ancaq indi mələk bildiyi qızın bir şeytandan fərqsiz olduğunu öyrənmişdi. Qəlbi sevgi dolu,beyni isə nifrət və qəzəb dolu idi. Həsən bu an beyni və qəlbi arasında sıxışmışdı. Sevdiyi qız tərəfindən xəyanətə uğramışdı. Bu onun qəlbinə qəribə bir ağrı verirdi. Sərsəm halı ilə evə gəlib birbaşa hamam otağına keçdi. Güzgüdəki əksini süzdü bir müddət. Elə tam bu sırada Hüsnanın xəyalı arxasında dayanıb gülümsəməyə başladı. Həsən qaşlarını düynləyərək