ə yaxınlıqdakı kafedən yemək alıb otelə geri döndü. Hüsnanın otağına qalxıb qapını döysədə səs yox idi. Həsən qapını yavaşca açıb içəri daxil oldu. Hüsna hələ də yatırdı. Həsən aldıqlarını masaya qoyub pəncərə önündəki kresloya əyləşdi. Çöldə yağan yağışı bir qədər izlədikdən sonra baxışlarını Hüsnaya çəəevirdi. O qədər məsum görünürdü ki,eynən körpə uşaq kimi. Həsən arxaya yaslanıb gözlərini yumaraq düşüncəyə daldı. Axı o,çox məsum görünür bu cür saf görüntünün altında bir şeytan gizlənmiş ola bilərmi?
-Ata.
Hüsnanın sayıqlaması ilə Həsən yerindən sıçrayıb yatağa yanaşdı.
-Hüsna.....qorxma canım.
Hüsna gözlərini açıb Həsəni görər-görməz qollarını boynuna doladı.
-Həsən.....Gülay.
Hüsna sözünü deyib yenidən göz yaşlarına boğuldu.
-Şşş keçdi canım sakitləş keçdi.
Həsən qızı sinəsinə sıxıb saçıarını sığallamağa başladı. Bir neçə dəqiqə sonra Hüsna sakitləşmişdi.
-İndi ağıllı qız ol və qalx əl-üzünü yu sonra da çantada geyimlər var üstünü dəyiş gəl.
Hüsna başını razılıq mənasında yelləyib çantayı götürərək hamama keçdi. Bu sırada Həsən süfrəni qurub aldıqlarını masaya düzdü. Hüsna hamamdan çıxıb xəfif təbəssüm edərək masaya əyləşdi.
-Sən bunları nə vaxt aldın?
-Sən yatarkən.
Bərabər oturub yemək yedikdən sonra Həsən ayağa qalxdı.
-Yorğunsan yat dincəl,məndə gedib yatım.
Qapıya tərəf addımlarkən Hüsna arxadan Həsəni qucaqladı.
-Getmə.....Mənimlə qal bu gecə.
-Olmaz Hüsna.
Həsən yavaşca geri döndüyü an Hüsna onun dodaqlarına yapışdı. Getdikcə şiddətlənən öpüşlər hər ikisinin ağlını başından alırdı. Həsən nə qədər mane olmağa çalışsada Hüsnanın öpüşləri əngəl olurdu. Həmin gecə Hüsna sevdiyi adama aid olarkən,Həsən qisas aldığı yox məhz sevdiyi qızı özünə aid