sevinci ürəyimdədə təbii ki onu düşünərək görüşəcəyimiz yerə gəldim, hər dəfə görüşəndə görüşümüz müxtəlif parklarda olurdu. Yolda onun sevdiyi gülləri aldım. Elə bilki sevgi dünyasının bağçasından indicə dərilmişdi. Güllər hər bir ətrafa sevgi saçırdı. Dənizin kənarında onu gəzləyərkən gözümün önündə olan ucu-bucaqı bilinməyən, sərhədi görünməyən dənizində bizim sevgimiz kimi sonu görünmürdü. Biraz sonra sevgilimi görəcəyim üçün ürəyim o qədər sürətlə döyünürdükü sanki bu dəqiqə yerindən çıxıb dənizə düşəcəydi. Bir əlimdə çiçəkləri digər əlimdə isə ona verəcəyim üzüyü tutmuşdum. Onun əlinə bu üzüyü taxmaq üçün necə səbirsizliklə gözləyirdim. O, hər zaman vaxtında gəlirdi geciksə bele telefonla xəbər edirdi. Mən isə həmişəki kimi vaxtından bir neçe dəqiqə tez gəlmişdim. Onunla hər dəfə görüşəndə hədsiz dərəcədə çoox sevinirdim. Müəyənləşdirdiyimiz vaxt tamam oldu və sevgilim gəldi uzun uzadı bir birimizə baxdıqdan sonra çiçəkləri ona verib və üzüyü onun barmağına keçirib evlənmək təklifi etdim. Bir birimizi sevdimiz üçün men inanırdımki mənim ona qarşı olan sevgimə yox deməyəcək, əksinə böyük həvəslə hə deyəcək. Dənizin kənarına Milli parka gəldik dənizin kənarı ilə gəzişərək söhpətləşirdik onu hər dəfə görəndə ürəyimin dərinliklərin hiss edirdim. Budəfədəki görüşümüz tam fərli olaraq çox gözəl sonluqla yekunlaşdı. Əsas sevmək deyil, sevgini qorumaqdır və əbədi olaraq xatırlamaqdır... Allah bütün sevənləri ayırmasın