k keçirməsinə səbəb olmuşdu. Çünki arxasında dayanıb gülümsəyən Hüsna idi. Gördükləri qarşısında üzünə təbəssüm qonan Həsən ayağa qalxdı.
- Həsənin Hüsnası.
Deyib qızı bağrına basdı. Ancaq qızın saçlarından başqa cür ətir gəlirdi axı bu Hüsnanın ətri deyildi. Həsən özünü ələ alıb geri çəkildi. Başqa qız idi......Yanılmışdı.......İlk dəfə gördüyü birini Hüsnaya bənzədəcək qədər ağlını itirmiş olmalı idi.
-Yaraşıqlı,niyə uzaqlaşdın?
Həsən eşitdiyi səslə sərt baxışlarını qadının üzündə sabitlədi.
-İstəyirsən sənin üçün Hüsna da olaram.....Kimdir ki? Sevgi.......
-Kəs səsini.
Həsənin çığırması ilə qadın sözünü yarıda kəsib ordan uzaqlaşdı. Olanlara inanmaqda çətinlik çəkirdi,oyaqkən yuxu görüb içməmiş sərxoş olmuşdu. Bütün bunlar niyə olurdu axı. Əli ilə barmenə getdiyini işarə edib iti addımlarla özünü çölə atdı. Təmiz havanı çiyərlərinə hopduraraq qaçmağa başladı. Hislərindən qaçırdı......Gün keçdikcə Hüsnanın gözündə doğmalaşması canını yandırırdı......Görməyə,səsini eşitməyə ən çox ehtiyac duyduğu insana olan hisləri onu qorxudurdu......Bəli Həsən qorxurdu,həmdə dəli kimi.......Qəlbi,hiss etdikləri kinin önünə keçirdi və o,yavaş-yavaş qəlbinə yenilirdi. Bəs özünə verdiyi söz? Eldənizə olanlar? Bəs dünən Hüsna ilə yaşadıqları? Suallar hücm çəkdikcə Həsən daha bərk qaçırdı. Bir an dayanıb ətrafa boylandığında gördükləri yerində donmasına səbəb oldu. Bura Hüsna ilə tanış olduqları yer idi. Ayaqları onu özündən xəbərsiz həmin yerə gətirmişdi. Ləng addımlar oturacaqlardan birinə oturdu. Əlləri ilə başını sıxarkən biraz aralıda əyləşən cütlük diqqətini çəkdi daha doğrusu oğlanın qıza dediyi şe'r.

Yaman darıxmışam səninçün,yaman!
Mən əsir düşmüşəm öz istəyimə.
Nifrəti gizlətmək asandan asan,
Sevgini gizlətmək mahalmış,demə!

Haraylar yüksəlir könüldən yenə,
Bu necə haraydı,bu necə haydı?
Öhdəmdən gələrdim…Gözüm üzünə,
Qulağım səsinə darıxmasaydı.

Yaman darıxmışam…Bu nədir yenə,
Ağlım sağa baxır,ürəyim sola.
Ürəyim dönübdür göy göyərçinə,
Qonub sən