ə eşitmək istəmirdi. Yetəri qədər alçalmışdı onsuz. Getmək istərkən Həsən qolundan tutub özünə çəkərək bağrına basdı.
-Bağışla.....Bağışla.....Bağışla.
Hüsna heç nə demədən göz yaşlarına boğuldu. Günlərdir içində yığılıb qalan hirsi,qəlb qırıqlığı,utancı hıçqırıq olaraq dodaqlarındantökülürdü. Əllərini yumruq şəklində sıxıb Həsənin sinəsinə döyəcləyirdi. Biraz sonra hıçqırıqlar hönkürtü ilə əvəzlənmişdi. Həsənin saçlarını sığallayıb ara-ara öpüş qondurması ağlamağını lap şiddətləndirirdi.
-HÜSNA!!!
Getdikcə bir-birinə daha da qısılan cütlüyü eşitdikləri sərt səs ayırdı. Səlim bəyin qəzəb dolu baxışları və onun yanında dayanan 4-5 nəfər adamın maraq dolu baxışları altında hər ikisi baxışlarını yerdə cəmlədi.
-Bu nədir uşaqlar? İndi ki,gənclərdə utanma yoxdu ki.
Səlim bəyin bir an içərisində yumşalan hətta gülümsəyən səs tonu hər ikisinin heyrətlə bir-birinə baxmasına səbəb oldu. Nə baş verdiyini tam anlamırdılar. Səlim bəy yavaş-yavaş gənclərə yaxınlaşıb gülümsədi.
-Bəylər,deməyəcəkdim hələ ki,amma gənclər səbirsiz çıxdı.-Geri dönüb adamlara baxaraq davam etdi -Birdənəcik qızım Hüsna nişanlandı.
Həsən və Hüsna eşitdiklərinin şokundan dolayı sadəcə susub baxırdılar.
-Səlim mübarəkdi.....Gənci tanımadım kimlərdəndi?
Adamlardan biri dilləndiyi zaman Səlim bəy dodaqucu nəsə mızıldandıqdan sonra dilləndi.
-Həsən......Biznesmendi......Xarici ölkədə yaşayırdı.-Sözünü deyib geri dönərək Həsənlə üzbəüz dayandı -Mən qızımı hər yoldan ötənə vermərəm. Əlbəttə ki,ona laiq birinə verməliyəm. Elə deyil?
Adamların hərəsi bir ağızdan təbrik edir,Səlim bəyin qərarını doğru olduğunu bildirirdilər. Həsən tam olaraq nə hiss etdiyini bilmirdi sadəcə donub qalmışdı. Səlim bəy eyni şeyi təkrar edirdi. Yenə Həsəni alçaldırdı. İlki onu sıxışdırmaq məqsədli olsada bu dəfə ki,mənliyini və qürurunu tapdamaq idi. Artıq dur deməyin vaxtı çatmışdı. Həsən gözlərini Səlim bəyin gözlərindən çəkmədən dilləndi.
-Yanılırsız Səlim bəy. Sizin qızınız artıq mənə lazım