GÜNAHKAR.

Afa. Q

Bölüm 7.

Səhərin ilk işıqlarında Hüsna gözlərini xoşbəxtliklə açarkən Həsən böyük peşmanlıq hissi ilə açmışdı. İnana bilmirdi. O,bunu necə edə bilərdi? Necə bir qızın gələcəyi ilə oynaya bilərdi? Bu an özünü dünyanın ən iyrənc məxluqu kimi hiss edirdi. Hüsnanın üzünə belə baxmadan yerindən sıçrayıb paltarını geyinərkən dilləndi.
-Aşağıda gözləyirəm. Hazırlaşıb gələrsən.
Tələsik otağına keçib özünü ilıq suyun altına atdı. Nə etmişdi? Nəfsinə sahib çıxa bilməyib Hüsnaya sahib olmuşdu. Özünü bərbad hiss edirdi. Heç tərpənmədən suyun altında dayanaraq vücudundan süzülən su şırnağını izlədi bir müddət. Bundan sonra nə edəcəyi haqda heç bir fikrə sahib deyildi. Suyu bağlayıb duşdan çıxaraq hazırlaşmağa başladı. Hərəkətləri robotdan fərqlənmir,hər şeyi avtomatik yerinə yetirirdi. Hazır olduqdan sonra aşağı enib gözləməyə başladı. Biraz sonra Hüsnanı gəlməsi ilə Həsən sükana keçib maşını işə saldı. Yol boyu danışmaq bir yana dursun heç bir-birilərinin üzünə belə baxmırdılar. Həsən gözlərini yola,Hüsna isə pəncərəyə sabitləmişdilər. Səssiz davam edən yol nəhayət bitmişdi.
-Mən univeristetə getməliyəm. Gözlə hazırlaşıb gəlirəm.
Hüsna heç Həsən tərəfə dönmədən sözünü deyib maşından endi. Sevdiyi adamla bərabər olmuşdu........Bu onu xoşbəxt etmiş olsada Həsənin üzünə baxmaması canını yandırırdı. Ağır addımlar evə tərəf gedərkən bir an geriyə baxmaq istəyinə mane ola bilmədi və gördükləri göz yaşlarının yanaqlarında cığır açmasına səbəb oldu. Həsən oturacağa yaslanıb gözlərini bərk sıxmışdı eyni zamamda əlləri ilə sükanı sıxırdı. Hüsna qaçaraq evə daxil olarkən Həsən dəli olmamaq üçün özünü ələ almağa çalışırdı. Bundan sonra nə edəcəkdi? Hər nə etsədə günahkarlıq hissini təmizləməyə yetməyəcəyini bilirdi. Maşının pəncərəsini endirib içəri dolan soyuq havanı ciyərlərinə hopduraraq sakitləşməyə çalışırdı. Bir qədər keçmişdi ki,Hüsna gəlib maşına əyləşdi. Yenə hər ikisi səssizliklərini qoruyaraq univeristetə doğru yol aldılar. Həsənin tək qalıb