k mənimçün uşaq oyuncağıdı. İki: əyər indi susmazsan və mənim başım sənin o cırcırama səsin ucbatından ağrayarsa bu sənin üçün heçdə yaxşı olmaz"dedi. Səsi çox ciddiydi. Ona görə sadəcə plan qurmalıydım. Qaçacaqdım əlindən əlbət. Amma bu cür yox. Onsuzda piskopat biridi. Tapançanı çıxardıb başımdan vurar. Səssizcə yerimdə oturdum.
Aradan sadəcə yarım saat keçmişdi. Maşını çox ama çox böyük bir evin qabağında saxladı."Düş" dedi və özü də düşdü . İndi qaçmağın ən yaxşı zamanıydı. Yavaşca maşından düşüb onun qabaqdan getməsini gözlədim. O mənə baxıb gülümsədi və qabağımca getməyə başladı. Nəyı gülür ki bu? Manyak. Xəstə. Arxamı çönüb sürətlə qaçmağa başladım. Heç yeri tanımırdım amma bu adamın yanında qalmaqdansa azsam ondan yaxşıdı. Arxama baxanda gəldiyini görmədim. Sevindim. Deməli mənim qədər düz qaça bilmirdi. Qaçarkən bir yandan da fikirləşirdim. Heyif o evin içini görməy istiyərdim. Döngəni dönərkən qabağıma 2 dənə iri gombul kostyumlu kişilər çıxdı. Off ola bilməz Muradın adamları. Arxamı dönüb gəldiyim tərəfə qaçmaq istəyədim amma yenə qabağıma 2 dənə kişi çıxdı... biri mənə yaxınlaşıb"xanım zorluq çıxartmadan biximlə gəlin. Murad bəyi əsıbləşdirmək yaxşı fikir deyil"dedi. Gülərək "başqa arzun? Öz ayağımla o piskopatın yaına gedəcəyimi düşünürsənsə yanılırsan"dedim. Başqa yekəpər bir kişi məni çiyninə ataraq evə doğru aparmağa başladı. Burax məni heyy. Yekəpər donuz burax məni dedim"dedim
Yenə həmin evin qabağına gəlmişdik" yerə buraxln qızı"deyə qışqırdı Murad. Məni yerə buraxdılar. Murad mənə əsəblə baxaraq "gir içəri və məni gözlə"dedi. Mən də heç nə demədən ayağımı yerə vura vura qqpıya yaxınlaşdım. Evə girərkən son eşitdiyim söz bu olmuşdu Muraddan. "Ona toxunduğunuz əllərinizi kəsəcəm" dedi əsəblə... İçəri girdim. Çox çox böyük bir evdi. Qonaq otağı çox böyükdü. Evin hər iki tərəfindəndə pilləkənlər vardı . Saraydı bura saray. Ardımcan o da içəri girdi. "Evi bəyənmənə sevindim. Nə də olsa yeni evindi"dedi. Nə? Yeni evim? "Mənim evim var bura