. Off Nərmin off." Kefim yoxdu Nərmin başqa vaxt" dedim yeriməyə başlayaraq. "Üzünnən bəlli olur. Yaxşı amma sadəcə bu günlük. Sonra mənə hər şeyi danışacaqsan dedi. Bu arada sənə xəstəlikli aşiq olan Kənan məktəbə qayıdıb. Hər yerdə səni axtarır. Xəbərin olsun"dedi. Bir bu çatmırdı "Off"dedim. Dərs qutarmışdı. Məktəbin çıxışında Kənanla rastlaşdım. Bütün gün onnan qaçırdım. Bura qədər imiş. Mənə yaxınlaşıb salamlaşdı." Zeynəb səni bu gün bir yerə aparmaq istəyirəm."dedi. "Bağışla Kənan ama heç yerə getmək istəmirəm. Kefim yoxdu. Başqa vaxt"dedim. "Olmaz bu gün gəl . Həm çox vaxtını almaram"dedi. Razılaşdım. Bəlkə bu sayədə Muradla dolu olan fikirlərimdən uzaqlaşaram.
1 saat sonra dəniz qırağına gəlmişdik. Nə işimiz vardı burda? "Niyə bura gəldik?"dedim. Cibinnən üzük qabı çıxartdı. Off ola bilməz. Üzük alıb." Zeynəb sənə olan hisslərimi bilirsən. Və artıq deməyin vaxtı çatıb. Mənim sevgilim olarsan?"dedi. "Yox . Yəni mən buna hazır deyiləm"dedim heç düşünmədən. Bir anlıq fikirləşdim görəsən Kənanın yerinə Murad olsaydı nə cavab verərdim? Amma bu sualıma cavab verə bilmədim. Kənan bir anlıq əsəblə üzüyü yerə atdı və məni öpməyə çalışdı. Mən ondan qurtulmağa çalışarkən birdən Kənanı biri yerə yıxıb üzünə yumruq vurdu . Qorxudan gözlərimi yummuşdum. "Sən mənim olana toxunmağa necə cəsarət edə bilərsən?"dedi. Bu səs Muraddı. Donub qalmışdım. Onun burda nə işi vardı? Ya da ən vacib sual mənim olana demişdi. Mən onundum?
Mən bunları düşünərkən Murad Kənana son yumruğunu vurdu. Kənan qanlar içində yerdə uzanmışdı. Murad məni qolumdan tutaraq maşına mindirdi. Mən hələdə olanların şokundaydım. Murad mən tərəfə dönərək "bundan sonra yanımdan ayrılmayacaqsan. Sənin yanında bir tək belə oğlan görməyəcəm. Yoxsa mənim olana toxunduqları üçün onları öldürmək məcburiyyətində qalaram"və qaza basaraq yola düşdük...
mənimsən nə qədər sadə sözdü. Amma böyük məna daşıyır. Onunam deməli. Mən necə onun ola bilərəm axı? Yalannan başqa bir şey deyil. Səssiz keçən yolçuluqdan sonra