çəkmədən geri-geri addımlamağa başladı. Hüsnanın cılız bədəni yaşadıqlarına daha tab gətirə bilməyib yerə yıxıldı. Hərkəs Hüsnanın yanına qaçışarkən Həsən olduğu yerdə dayandı.
-Həsən sən nə etdin?
Həsən eşitdiyi Malikin təəssüf dolu sözlərindən sonra çətin də olsa özünü ələ alıb oranı tərk etdi. Yol boyu etdiklərinə haqq qazandırmaq üçün eyni sözü təkrar edirdi.
-Onlar buna laiq idi.......Onlar buna laiq idi.
Nə qədər desədə öz cümləsi özünü sakitləşdirməyə yetmirdi. Canı çox yanırdı. Hüsnanın baxışları,özündən getməsi dərində yaralamışdı onu. Bir an belə gözləərinin önündən getmirdi. Bir qədər getmişdi ki,olduğu yerdə ayaq saxlayıb ətrafına baxdı. Sanki yolda gördüyü insanlar ona təəssüflə baxır etdiklərinə görə onu qınayırdılar. Özü-özündən iyrənirdi. Onlara dərs verəcəm deyib necə də alçalmışdı. Evə gəlib birbaşa otağına keçdi.....
Günlər birbirini əvəz edirdi. O gündən bu yana 10 gün ötmüşdü. 10 gün ərzində Həsən hər an özünə lənət oxuyurdu. Yaşadığı peşmanlıq,günahkarlıq belini bükmüşdü. Artıq bir işidə yox idi və dolana bilmələri üçün işləməli idi. Bunun üçün bir neçə yerə müraciət etmişdi. Nə olur olsun ayağa qalxmalı idi. Axşam yemək zamanı Həsən yenə fikirli oturmuşdu. Elmirin ona baxıb tezdə başını aşağı əyməsindən nəsə demək istədiyini başa düşmüşdü.
-Eşidirəm.
-Necə?
-Elmir,eşidirəm dedim.
Həsənin sərt cavabından sonra Elmir dodaqlarını yaşlayıb dilləndi.
-Məni sona qədər dinlə.......Həsən qurup yoldaşımın atasının avto yuma salonu var və işci axtarır. Məndə düşündüm ki,onsuz bu il universitet bitir ona görə də orda işləmək.....
-Olmaz. Bu mövzunu bir daha açmırsan.
-Amma....
-Dedim ki,mövzu bağlandı.
-Niyə axı? Çiyinlərindən yükü azaltmaq istəyirəm. Mənim üçün nələr edirsən. İzin ver məndə nəsə edim.
-Özün dedin nələr edirəm deyə indi etdiklərimi,əməyimi yerə vurursan? Mən anana söz vermişəm,sənin ədalətli vəkil olmağın üçün əlimdən gələni edəcəm.
-Heç olmasa atamda qalan evi kirayə verək.
-Təmiri yoxdur. Təmir etmək üçündə pul