l yoxdur.
-Ona görə deyrəm işləyim sənə dəstək olum.
Həsən bezgin bir ifadə ilə dilləndi.
-Elmir,məncə çox danışdın elə deyil? Keç otağına imtahanların yaxınlaşır.
Elmir danışmağın mənasız olduğunu görüb sakitcə otağına keçdi. Həsən başını əlləri arasına alıb düşünməyə başladı. Tez bir zamanda iş tapıb pul qazanmalı idi. Ayağa qalxıb masayı toplarkən telefonun səsinə əlindəkiləri yerinə qoydu. Telefona gələn ismarıcı görməsi bir növ şok keçirməsinə səbəb olmuşdu. Hüsna........Tələsik açdığında Hüsnanın onu dəniz kənarında gözlədiyini oxuduğu an əl-ayağı bir-birinə dolaşdı. O gündən sonra Hüsnayı görə biləcəyini xəyal belə etmirdi. İndi bu gözlənilməz ismarıc Həsəni çox həyəcanlındırmışdı. Özünü ələ alıb hazırlaşdıqdan sonra lazımi ünvana doğru yol aldı. Ürəyi öz qulağını batıracaq dərəcədə sürətlə döyünür,qeyri-ixtiyari gülümsəyirdi. Dəniz kənarına çatdığında bir az aralıdan ilk gün gördüyü kimi oturacaqda büzüşmüş qızı süzdü bir müddət. Qara saçlarını hər zaman açıq saxlayan qız indi səliqəsiz bir şəkildə toplamışdı. Bənizi o qədər solğun idi ki.......Onu bu halda görmək Həsənin cəsarətini itirməsinə səbəb olurdu. Güclə özünü toplayıb yaxınlaşdı.
-Salam Həs.....Hüsna.
Hüsna dənizə dikdiyi baxışlarını baxdığı istiqamətdən ayırmadı.
-....
-Necəsən?
Axmaq sual idi. Hüsna ayağa qalxıb Həsənlə üzbəüz dayanaraq acı-acı gülümsədi.
-Necə görünürəm?
Bir zamanlar sevgi ilə parlayan gözlərdə indi nifrət,inciklik,xəyal qırıqlığı açıqca görülürdü və bu nifrət dolu baxışlar ox kimi saplanırdı Həsənin ürəyinə.
-Səncə mən çoxmu çirkinəm?
Hüsnanın növbəti sualı Həsəni çaşdırmışdı.
-Bu hardan çıxdı?
-Cavab ver? Çirkinəm? Hər kəsi alçaldan pis biriyəm?
-Yox yox.......Sən çox yaxşısan həm də çox. Çoxda gözəlsən,insanı sərsəmlədəcək qədər gözəlsən.
-Bəs niyə? Niyə həqiqi sevgiyə laiq görmədin?
-Hüsna mən.......Mən belə olsun istəməzdim.......Mən səni incitmək.....
-Sus!!! Danışdıqca batırsan sus.
Həsən çox utanırdı. Hüsnanın baxışları utancını qat-qat artırır