ç nə bildiyin kimi deyil deməklə nə demək istədin? Həqiqət nədir?
Hüsna acı-acı gülümsəyib oturacağa çökdü. Əllərini dizlərinin üstündə birləşdirib gözlərini yumdu.
-Yadındadır? İlk tanış olduğumuz gün danışdıqlarımız- Bir anda gözlərini iri açıb Həsənə baxaraq davam etdi -Hərçənd o gün də qisasının bir parçası deyilsə.
- Tanış olduğumuzda sənin kim olduğunu bilmirdim.
Həsən sözünü deyib Hüsnanın yanına oturdu. Gənc qadın yenidən baxışlarını dənizə yönəldib dərin bir ah çəkdi.
-O gün sənə ölümdən qorxduğumu demişdim.......Mən elə bilirdim insan ruhu bədəni tərk etdiyində insan ölür. Bunun belə olmadığnı,ölümün insanın sevdiyi tərəfindən ağır zərbə aldığı zaman gerçəkləşdiyini öyrəndim daha doğrusu sən öyrətdin. Özünə inandırıb göylərə qaldırdın sonra isə zərbə ilə yerə çırpdın. Bir heç uğruna həyatımı darma-dağın edib sağalmaz yara açdın. Bunları yaşatdıqdan sonra həqiqətləri soruşursan. Nə mənası var? Nə dəyişəcək? (məyus baxışlarını Həsənə zillədi) Səncə gec deyilmi?
Dərin bir süküt çökmüşdü. Hüsnanın səssiz axan göz yaşları dayanmaq bilmirdi. Həsən isə sadəcə baxırdı........Həsrətlə baxırdı.......Qəlbi qanayırdı. Onu bu dərəcə sevərkən itirdiyinəmi yoxsa məhv etdiyinə görəmi bilmirdi. Tək bildiyi canı çox yanırdı.
Hüsna ayağa qalxıb üzünü Həsənə tutdu.
-Bəlkə bura gəlməyim axmaq fikir idi bilmirəm........Amma sən bir şeyi bil Həsən. Heç bir günahım olmaya-olmaya ən böyük bədəli mənə ödətdin. Sənə nifrət edirəm. Bu etdiklərinə görə səni heç vaxt bağışlamayacam. Atam sənə ən ağır cəzanı kəsmək istəyirdi ona mən əngəl oldum. Düşünmə ki,sənə dəyər verdiyim üçün.....Elə deyil,sadəcə cəzanı həyat versin deyə. Mən birindən necə nifrət edilir bilmirdim amma sənin sayəndə öyrəndim və sənə bütün qəlbimlə nifrət edirəm.
Hüsna cümləsini tamamlayıb arxasını dönərək ordan uzaqlaşdı. Həsən dizlərinə dirsəklənib əllərini burnu bərabərində birləşdirdi. Hüsnanın hər kəliməsi Həsənin qəlbindəki günahkarlıq hissini qat-qat artırırdı. Başını xəfifcə yana çevirərək gözdən