qırmızı xəzan , gah lüt budaqları qarlı, gah da yeni tumurcuqlamış zamanla şahidi olurdum. Beləcə 1 il artıq geridə qoymuşdum. Həyatımda dəyişən yeganə bir şey anam idi…Anam evə çox gec gələr, bəzən də üzərindən siqaret və araq iyi gələrdi. Mən soruşanda ki, hardaydın, o mənə cavab olaraq qulluqçu işlədiyini deyirdi. Zaman keçdikcə, o özü mənə izah elədi ki, məni yedizdirmək, geyindirmək üçün bu işlə məşğul olmaq məcburiyyətindədir. Bunun üçün anamla dalaşsam da, ona söysəm də, zaman-zaman ona alışırdım. Artıq hər gecə evin qarşısında müxtəlif maşınlar dururdu, bir siqnala anam maşında olurdu və gecəni evə gəlmirdi.Anamın belə olması, qorxurdum ki, rayonun hər yerinə yayılsın. İstəməzdim ki, qismətim qapansın.Amma hər şey gözlədiyimdən fərqli oldu. Həftə içi bir gün və ya iki gün dərsə gedirdim. Qorxurdum ki, atesstat verməsinlər. Elə yenə bir gün dərsə gedirdim. Hiss etdim ki, xarici bir maşın arxamca düşür. Bu birinci məni narahat etdi. Amma yol ilə gedərkən, gözucu maşının içindəki oğlana baxdım və yaraşıqlı olduğu mənə məlum oldu.Dərsdən qızlar ilə çıxarkən, o maşındakı oğlan mən tərəfə boylanırdı. Qızlar saçlarını əlləri ilə düzəldib, bu yaraşıqlı oğlanın onlara baxdığını fikirləşdilər. Amma bilirdim ki, o mənə görə gözləyib və mənə görə buradadır. Mən evə gəlib uzandım və ürəyimdən ilk dəfə sevgi toxumlarının səpildiyini hiss etdim. Oğlan həm yaraşıqlı, həm də maşınlı biri idi. Onun xəyalları ilə yatağımda qıvrılarkən tez-tez binanın qarşısından maşın keçirdi və mən də iradəmə hakim çıxa bilməyib pəncərədən baxdım. O maşın binanın qarşısından keçirdi və məşhur meyxanalardan birini qoyaraq sanki, mənə serenat edirdi. Mənim pəncərədən baxdığımı görüb, çox sürətlə maşını şütüyüb getdi.O oğlana görə artıq dərsə hər səhər durub gedirdim. Anam məndəki ani dəyişikliyi hiss etmişdi. Onun oxumaq həvəsinə düşmədiyimi yaxşı bilirdi, ancaq heç nə demirdi. Çalışrdım ki, hər gün evdən çıxanda bir öncəkindən daha gözəl görsənim. Bir gün saçımı səliqə ilə toplayırdımsa,