ə inana bilmədim…Nihad hələ də yerdə idi. Qapını heç kim açmamışdı… Qaça-qaça ona doğru getdim və qarşısında diz çökərək, qucağıma aldım…Nəzik qaşları buz bağlamışdı, bədənini götürərkən sanki taxta parçası götürdüm. Rəngi göm-göy göyərmişdi. Üstümdəki paltarı çıxartdım ona doladım, paltomun az olduğunu fikirləşərək svitermi də çıxardım. Dizlərim yerdə, onu qucağıma alıb isitməyə çalışırdım. Ancaq hiss etdim ki, Nihadım nəfəs almır. Elə bil başıma qaynar su tökdülər, yarı çılpaq olmağıma baxmyaraq, o istiliyi hiss etdim.( Həmin an)” Nihad…. Nİhad… Anan sənə qurban, nəfəs al ! Nihaaaad! Nihad, qurban olum, nəfəs al”"O ölməyib, bilirəm, hə-hə o ölməyib! Hahahahahahahaha! Mənim oğlum yaşayır, o ölməyib. Hahahaha….Mən fahişəyəm! Hahahahaha! O ölməyib! Nihad ölməyib! "Bir neçə nəfər çılpaq qadının başına yığılır və qucağındakı cəsəddən onu ayırmağa çalışır."Hara götürürsünüz???? O ölməyib! görmürsünüz? Baxın… nəfəs alır.. O ölməyib!”” ALLAH rəhmət eləsin” – deyən bir kişi, daha sonra: ” Zəng edək polis və təcili yardım çağıraq” – deyə ətrafındakılar ilə məsləhətləşdi."Nə rəhmət eləsin? Nihad ölməyib! "- cəsədi bədəninə bərk-bərk sıxaraq deyir.” Nəfəs alsan bir də fahişəlik etməyəcəm, hahahahah” – artıq Sevilə baxan hər kəs başa düşmüşdü ki, ağlını qaçırıb. İçlərindən bir kişi Sevilə yaxınlaşaraq üzünə sillə çəkdi ki, şokun təsirindən ayılsın. Sevil, "Nihadım ölməyib ” – qışqıra-qışqıra ayağa-qalxıb çılpaq halda qaçmağa başladı. Arada yerə yıxılır, qucağındakı donmuş cəsəd özü ilə yerə düşürdü, sonra yenidən qucağına alıb Nihadın cəsədini öpə-öpə qaçırdı. Onun fəryadını eşidən insanlar bir yerdə cəmləşib ürəkağrısı ilə onu seyr edirdilər. Bəmbəyaz qarlar içərisindəki yarı çılpaq qadın elə hey qışqırırdı:"MƏN