ACI TALEH.. Hekaye

Fahişəyəm. Bəli mən bir fahişəyəm. Səhv eşitmədiniz. Çoxlarına görə dünya gözəli olan və kişilərin tələbatını pul qarşılığı ilə ödəyən bir gözələm, çoxlarına görə isə adi bir zibil qutusundan fərqim yoxdur. Mən elə bir fahişəyəm ki, çox ailələr mənə görə dağılıb. Bundan zövq almıram, ancaq mənim işimin də qanunları budur: ” Ailə dağıtmaq”. Ha-ha-ha-haNecə belə oldum?Hələ orta məktəbdə oxuyarkən, atamı qaraciyar xərçəngindən uşaq yaşlarımda itirmişdim. Anam ilə mən bir-birimizə tutunmuşduq. Atamın ölümünü ikimiz də gözlədiyimizdən onun ölümünə çox sarsılmadıq. Şəriət qaydalarını yerinə yetirib atamı qonşuların köməyi ilə dəfn etdikdən sonra yenə öz həyatımıza baxırdıq. Atamın mənimlə bağlı bir arzusu var idi ki, məktəbi yaxşı bitirib və Bakıda gedib universitetdə oxuyaraq diplom sahibi olum.Atamı sevirdim, ancaq sağlam olanda. O qədər içirdi ki, onun sevgisi elə hər içdiyi qədəh qədər azalırdı. Hiss edirdim ki, onun bu sarxoşluğu anamı çox məyus edir. Gecə ikən atam anamı döyər, səhər açılanda isə gecəni xatırlamazdı və hər səhər onun üzündən öpərək oyandırardı. Amma nə olsun?! İçki onu öldürdü, anam dul, mən isə yetim qaldım.Siniflərim artdıqca dərslərin də çətinləşdiyini görüb , qorxuya düşürdüm. Qorxurdum ki, atamın arzuları özü ilə yatdığı qəbrində qalsın.Bacarmırdım, oxuya bilmirdim… Nə müəllimlərin verdiyi dərs yaxşı idi, nə də ki, özümün hövsələm çatmırdı. 10-cu sinifə keçdikdə isə oxuyub Bakıya getmək xəyallarından vaz keçmək lazım olduğunu, real həyata qayıtmağımı və seriallara baxaraq, özümün qismətimi – "bəyaz atlı şəhzadəmi” gözləmək qərarına gəldim. Oxumamaq anam üçün də sərfəli idi. Çünki atamın qoyduğu pul get-gedə tükənirdi.Pul bitdikcə anamın qorxuları da artırdı. Anam rayonda iş tapmağın çətinolduğunu fikirləşərək daha da tədirgin hala düşürdü. Artıq toy günündən qalma qızıllarını da satmağa başlamışdı.Zaman da su kimi sanki keçirdi. Pəncərəmdən görsənən ağacı tez-tez geyim dəyişərkən görürdüm. Gah yarpaqları yaşıl, gal