çıxdı. Avarə kimi küçədə gəzinərkən ayaqları onu yenə dəniz kənarına gətirmişdi. Hüsnasını burda tapmış eyni zamanda burda itirmişdi. Oturacağa oturub başını əlləri arasına aldı. Bundan sonra nə olacaqdı? Həqiqətləri öyrəndiyi zaman nə edəcəkdi? Hüsna günahkardırsa sevgisi qəlbindən silinəcəkmi? Bəs dediyi kimi heç bir günahı yoxdursa nə olacaq? Həsən ən başda düşünməli olduqlarını indi düşünməyə başlamışdı. Fikirlər beyninə hücum çəkdikcə ürəyi lap sıxılırdı. Könəyinin bir neçə düyməsini açaraq dərin nəfəslər almağa başladı. Yox......Yox nə olur olsun artıq Hüsna olmadan yaşamağı mümkün deyildi. Sevirdi onu həm də çox sevirdi. Həqiqət nə olur olsun Hüsnasını geri qazanmaq üçün əlindən gələni edəcəkdi. Bəs onda həqiqəti öyrənmək üçün niyə bu qədər can atırdı? Artıq önəmsiz idi axı. Yenə sıxışmışdı.....
...özünü dünyanın ən aciz adamı kimi hiss edirdi. İç çəkib cibindən siqaret qutusu çıxardı. Adəti olmasada bu an ən çox ona ehtyac duyurdu. Damağına yerləşdirib yandırdı və dərin bir qullab alıb boğazını yandıran dumanı ciyərlərinə hopdurdu. Malikin gəliş zamanına az qalmış Həsən oturduğu yerdən ayağa qalxdı. Nə olur olsun nəticə dəyişməyəcəkdi onsuzda. Hüsnayı sevirdi sevəcəkdi. Telefonu götürüb ismarıcla Malikə təcili işi çıxdığını,getməli olduğunu bildirdi. Artıq heç nəyi öyrənib bilmək istəmirdi çünki anlamışdı ona lazım olan tək şey Hüsna idi. Dərin bir "oh" çəkib üzündəki qəmgin ifadəni gülüşlə əvəzlədi. Çox rahatlamışdı və verdiyi qərara tamamən əmin idi. Ayağa qalxıb kəskin baxışlarını yola sabitləyərək iti addımlarla ordan uzaqlaşdı. Gedəcəyi ünvan bəlli idi.........Uni
versitetin qarşısında dayanıb tələbələrin çıxış saatını gözləyirdi. Zaman yetişdikcə həyəcanı daha da artırdı. Bir qədər gözlədikdən sonra yanında dayanan maşını görüb qaşlarını düyünlədi. Malik Hüsnayı aparmağa gəlmişdi.
-Həsən,sənin burda nə işin var?
-Hüsna ilə danışmalıyam.
-Olmaz.
-İcazə istədiyimi xatırlamıram.
-Həsən, Səlim bəyin qəti əmri var. Sənin Hüsna xanıma yaxınlaşmağın