GÜNAHKAR.
Afa. Q
Bölüm 9.
Hava aydınlanır yeni gün başlayırdı. Yeni ümidlər doğuran yeni bir gün.......Həsən oturduğu yerdən qalxıb ağır addımlarla mətbəxə keçərək çayın altını yandırdı. Dolabdan çıxardığı təzə üyüdülmüş qəhvədən fincana bir qaşıq qəhvə və qaynar su əlavə edib qarışdırmağa başladı. Qəhvəsi soyuyana qədər səhər yeməyində lazım olanları masaya düzərək Elmir üçün süfrəni hazır etməyə çalışdı. Hərəkətləri o qədər yavaş idi ki,sanki nə etdiyini anlamırmış kimi. Daha sonra qəhvəsini götürərək eyvana çıxıb gözlərini yumdu və səhərin təmiz havasını içinə çəkdi. Axşamdan bu yana başında hiss etdiyi küt ağrı keçmək bilmir əksinə hər dəqiqə daha da artırdı. Eyvandakı oturacağa oturub fincanı masaya buraxdıqdan sonra arxasına yaslanaraq gözlərini bərk sıxdı. Əli ilə başına yüngül masaj edərək axşam olanları bir daha düşünməyə başladı. Hüsnasını itirmişdi həmişəlik.........Axşam köksündə bir şeyin parçalandığını hiss etmişdi. Necə olurdu ki,o ağrı,o sızıltı heç azalmır tam tərsi şiddətlənirdi getdikcə. Gecə gec saatlarda dönmüşdü evə sonra da hava aydınlanıncaya qədər heykəl kimi oturmuşdu. Hüsnanın sürəti gözlərinin önünə gəldiyində vücudu buza dönür,nəfəsi daralırdı. Onu dəlilər kimi sevdiyinin fərqinə itirdikdən sonra varmışdı. Hüsnanın axşamkı pərişan halı bir an belə ağlından çıxmırdı. Sevdiyinə,qadınına nələr etmişdi belə? Özünə qarşı nifrət yaratmışdı onda. Guya qisas alıb Səlim bəyi alçaldacaqdı. İstədiyni etmişdi amma əsas zərbəni özü almışdı. Çox sevimiş sevdiyinidə itirmişdi. Həm də bir heç uğruna. Həqiqətləri öyrənməli idi yoxsa dəli olacaqdı. Necə öyrənəcəyi haqqında heç bir fikrə sahib olmasada öyrənməkdən başqa çarəsidə yox idi. Başını arxaya atıb bir qədər düşünmüşdü ki,ağlına gələn fikirlə yerindən sıçrayıb telefonu əlinə aldı.
-Alo Malik,necəsən?
-Yaxşıyam Həsən sağol.
-Malik səninlə danışmalıyam.
Danışıb günorta saatlarında görüşməyi qərarlaşdırdılar. Görüş saatına çox vardı hələ. Həsən evdə necə gözləyəcəyini bilmədiyindən hazırlaşıb