sözlərin üstünə basa basa. Mən bitdim!!!!
1 saatdı nə Muraddan nə də Kənannan bir xəbər bilmirəm. Allahım nə Murada da Kənana da heç nə olmasın. Ölüm olmasın. Murad otağa girənnən sonra "burda nə baş verir ? " demişdi. İkimizdə danışa bilmədik. Nə desəm inanmayacaqdı. Könan mənim otağımdaydı üstəlik əlimi tutmuşdu. Sonra Murad Kənana bir neçə yumruq vurdu və adamlarına təslim etdi. Harasa apardılar Kənanı. Mənı də dönüb "ahh Zeynəb bunun cəzası ağır olacaq"deyib getmişdi. Mənə olacaqlar vecimə də deyildi. Kənanın mənim üzümdən başına bir şey gəlmədini istəmirəm. Zeynəb xanım ağlamayın artıq. Xəstə olacaqsız"dedi Aygün başımın üstündə dayanaraq. "Mənim üzümdən oldu Aygün. Günahkar mənəm"dedim daha çox ağlayaraq. "Elə deməyin Zeynəb xanım. Siz hardan bilə bilərdiz Murad bəyin evə gələcəyini. Amma bəlkə Murad bəyə hər şeyi olduğu kimi danışsaydınız sizə inanardı"dedi. "İnanmazdı"dedim. "Ən azından siz hər şeyi demiş olardız. Sizin susmağınız Murad bəyi daha çox əsəbləşdirib"dedi. "İnanar?"dedim. Başıyla təsdiq edərək aşağı yuxarı salladı. Amma artıq gecdi. Muradın Kənanı hara apardığın bilmirəm.
Cəmil. Cəmil bilər. Aygünün telefonunu alıb Nərminə mesaj atdım. Biraz keçdikdən sonra cavab gəldi. Nömrəni götürüb Cəmilə zəng vurdum. Üçüncü çalışda açdı.
"Alo"dedi
"Alo Cəmil mənəm Nərminin rəfiqəsi Zeynəb" dedim
"Zeynəb nə olub?"
"Cəmil sənnən birşey soruşmalıyam. Siz yəni Muradla sən adam döyəndə ya da öldürəndə hara aparırsız? "
"Nə? Bu hardan çıxdı Zeynəb?"
"Cəmil vaxtım yoxdu. Sən mənə adresi ver. Murad mənim tanışlarımdan birini özüylə apardı. Əsəbi idi" " 5 dəqiqəyə Muradgildəyəm. Səni apararam özüm". Aradan çox keçməmiş Cəmil gəldi. Məndə maşına minib getdim. Cəmillə sökülüb dağılmış dəmir qapının önündə dayandıq. Çox qorxunc bir yerə gəlmişdik."Əyər biraz dayansaq gec qala bilərik"dedi Cəmil.
İçəri girdik Muradın adamları burdaydı. Cəmil məni qolumdan tutub bir otağın qabağına apardı. Otaqdan qışqırıq səsləri gəlirdi. Ola bilməz bu Kənanın