n böyük səhvim oldu. Guya onnan uzaq duracaqdım. Onunla bağlı hər şeyi unudacaqdım.
Nərmin gələcəyini bildirmək üçün mesaj atmışdı. Əslində heç kimlə söhbət etmək istəmirdim amma Nərminə ehtiyacım vardı. Qapı döyüldü. Aşağı düşüb qapını açdım. "Sevda xalan bizə gəldi. Bütün gün bizdədilər mən də sizdəyəm"dedi və içəri girdi. Ahh xalamın hara getdiyi bəlli oldu. Əlində çipsilərlə colalarla qonaq otağına keçib özünü divana atdı. "Danış görüm Muradın evinnən niyə ayrıldın?"dedi. Nərmin artıq muradın adın eşitməy istəmirəm. Həyatıma girdiyi anban bəri onsuzda alt üst olub"dedom
Canım sən istəsəndə istəməsən də Murad sənin həyatında olaca. Sən onu tanımırsan"dedi.
"Lənət olsun ki bilirəm və mən həyatımda qatil birini istəmirəm"dedim
"Bir dəyqə bir dəyqə . Mənə Muradın evini bu səbəbdən tərk etdiyini demə"dedi
"Təbii ki bu səbəbdən tərk etdim. Səncə mən qatilin evində qalacaq qədər ağlımı itirmişəm? O günahsız insan öldürür"dedim. Gözlərim yenə dolmuşdu. "Zeynəb o bir mafyadı. Adam öldürmək nədir ki onun üçün" dedi.
"Mafya olmağı heç nəyi dəyişmir"dedim.
"Yaxşı birdə Cəmildən eşit həqiqətləri"dedi Nərmin qapını işarət eliyərək.
"Cəmil sənin burda nə işin var"dedim
2 saatdı Cəmil mənə hər şeyi danışırdı. Off. Yanlış anlamışdım onu. Piskopat biri kimi tanıtmışdım özümə. Sən demə Murad bu vaxta qədər sadəcə anasının və bacısının qatilini öldürmüşdü. Ona da məcbur olmuşdu. Mən onu səhv başa düşmüşdüm. Məni dinləməlisən demişdi. Mən axçaq kimi onu dinləməmişdim . Üzr istəməliydim ondan. Tez ayağa durub ayaqqabılarımı geyindim. Qaoıdan çıxanda Cəmil "mən aparım" dedi. Onu rədd edib tək qalmaq istədiyimi dedim . Taksiylə Muradın evinə gedəcəkdim.
Və onu doya doya qucaqlamaq istəyirdim. Taksi dayanacağına gedərkən biri arzamdan yaxınlaşdı və əliylə ağzımı tutdu. Səssiz qışqırmağa başladım. Səsim çıxmırdı. Məni maşına doğru aparırdı. O an tək fikirləşdiyim. Muradı birdə görə