Oyqndığımda saat 12 idi. Nə qədər çox yatmışam. Üstümü getinib aşağı düşməy üçün hazırlaşdım. İnşallah Murad evdə olmaz. Yoxsa utancımdan öləcəm. Aşağı endim. Aygün mətbəxdən çıxanda məni gördü. "Sabahınız xeyir Zeynəb xanım." Dedi. " Sabahın xeyir Aygün"dedim. "Iııııı..... Murad evdədi?"dedim. "Murad bəyin şirkətdə vacib işi varmış. Səhər tezdən çıxdı"dedi. Ohh. Rahatladım. Ən azınnan üzünü bir müddət görməyəcəm.
Səhər yeməyimi yeyib televizor izləməyə başladım. Axşam Murad gələndə onunla danışmalıyam. Evə getməliyəm. Off xalama nə deyəcəm? Birdən ağlıma telefonum gəldi. "Aygüüüüün" . Mətbəxdə Aygünü çağırdım. Gəlib qabağıma dikildi. "Buyurun Zeynəb xanım. "Dedi."Aygün telefonumu görməmisən?" Dedim. "Zeynəb xanım Murad bəy telefonunuzu özüylə apardı" dedi. Ohaa çüşşş. Həbs həyatı yaşayıram mən burda? Bu anda qapı döyüldü. Aygün qapını açdı. Heç tanımadığım oğlan mənə yaxınlaşıb "Zeynəb xanım bir oğlan gəlib sizk görməy istiyir adı Kənandı. Deyir məni tanıyır"dedi. Kənan? Onun burda nə işi var? Murad onu görsə mən batdım. Döyülmək ona bəs eləmiyib. "Zeynğb xanım oğlanı içəri alım? Yoxsa Murad bəyə zğng edim?"dedi. "Yox. Yox. Murada zəng eləmə. Mən tanıyıram onu. İçəri al"dedim.
Biraz keçənnən sonra qapı yenə döyüldü. Aygün qapını açan kimi Kənan içəri girdi. Ooo Zeynəb varlı birini tapmısan özünə. Bizi bəyənmirsən"dedi. Axmaq. Tez onu qolunnan tutub otağıma apardım. Aygünün eşitməsini istəmirdim. "Nə axmaq axmaq danışırsan? Həm sən buranı hardan tapdın?"dedim əsəblə
"Bu oğlanın yanında nə işin var sənin? Öldürəcəm o iti səni mənnən heç kim ala bilməz"dedi. "Özünə gəl Kənan. Sən onu öldürə bilməzsən. O kim sən kim? Yaşamağı sevirsənsə mənnən uzaq dur. Həm daha mən sənin keçən dəfə elədiyin hərəkəti unutmadım. Məni zorla öpməyə çalışdın"dedim. Mənə yaxınlaşıb dibimdə durdu. "Bağışla məni Zeynəb bir anlıq özümü itirdim"dedi və əlimi tutdu. Bu anda otağımın qapısı bərk gurultuyla açıldı. "Murad"deyə bildim sadəcə. Bitdim mən. Murad "burda nə baş verir?"dedi