nəyindiki? Qoruyucu mələyindi? Gecənin bir vaxtı onun yanında neynirsən?!"sualları ilə yanına gəldiyini gördü. Və düşündüyü kimi Sənan yenə Məryəmin qolundan tutub sıxmağa başlayıb "Birdə Arizdən kömək istəsən, özündən küs!"deyib mətbəxdən çıxdı. Məryəm isə yenidən mətbəxə qayıdıb, su süzüb içməyə başladı. Çünki hər hərəkəti, hər sözü ilə Sənan onu qorxudurdu. Yarım saatdan sonra hazırlaşıb bərabər evdən çıxdılar. Sənan güzgüdən Məryəmə baxıb "Səhər anam zəng elədi axşam əmim gil bizi qonaq çağırıblar. Ora gedəndə normal ər-arvad kimi davranırıq. Çox güman əmim oğlu Ramizdə orda olacaq. Ramizin atmacalarını çəkmək istəmirəm. Aydındı?"dedi. Məryəm başını 'hə' anlamında yəllədi. Univerisetə çatmışdılar. Hər ikisi siniflərinə getmək üçün yollarını ayırdılar. İkisidə düşüncəli idi. Hər ikisidə axşamki yeməyə düşünürdü. Görəsən necə olacaqdı. Axşam düşmüşdü Məryəm ilə Sənan artıq əmisi gildə idilər. Süfrə arxasında əyləşib, axşam yemeyi yeyilirdi. Ramiz isə süfrəyə əyləşəndən Məryəmə baxırdı. Bu hal Sənanın gözündən yayınmamışdı. Məryəm isə özünü yad bir insan kimi hiss edirdi düşdüyü bu mühitdə. Nərgiz xanım Məryəmdə olan bu narahatçılığı hiss etmişdi. Yeməklər yedildikdən sonra süfrədən qalxmışdılar. Ramiz ilə Sənan bir az hava almaq üçün bağçaya çıxmışdılar.

Ramiz: Qızın olacaq ya oğlun?
Sənan: bilmirəm
Ramiz: mən sənin yerində olsaydım maraqlanardım
Sənan: üstünə vəzifə olmayan işlərə niyə qarışırsan?
Ramiz: nədə olmasa əmin oğluyam çünki
Sənan: səhvin var. Həmişə mənim paxıllığımı çəkən əmim oğlusan!

Ramiz: düzdü.. Yanındakı gözələ görə paxıllığını çəkdim..
Sənan: ağzına gələni danışma! 
Ramiz: Oo deyəsən qeyrətə gəldiz Sənan bəy
Sənan: Ağıllı ol! Yoxsa əlimdən hec kim ala bilməz səni!

Sənan Ramizlə danışığından sonra içəri keçib, Məryəmidə götürüb evə gəlmişdilər. Ramizin atmacaları sözlərini xatırlayıb öz özünə əsəbləşirdi. Sənan qapını açıb içəri keçib divanda əyləşib "Anam nə deyirdi elə? Həkimə getməlisən sabah?"dedi. Məryəm çəkinərək "Hə..