Bilirdi........Hüsnaya çox haqsızlıq etdiyini,onu çox incitdiyini. Eyni zamanda Səlim bəyədə,hər ikisini boşuna günahlandırıb ürəyində kin böyütdüyünə görə çox peşman idi. Vicdan əzabını bədəninin hər bir hüceyrəsində hiss edirdi. Hər ikisinin qəlbini yenidən qazanıb bu günahkarlıqdan qurtulmalı idi. Bunun üçün ilk öncə səhfləri ortadan qaldırmalı,daha sonra Elyarın dərsini verməli idi. Bunları ən əsası özü üçün öz vicdanını rahatlatmaq üçün etməli idi.
Səhər oyanıb hazırlaşaraq xəstəxananın yolunu tutdu. Eldənizin ailəsi ilə danışıb Hüsnanın heç bir günahının olmadığını başa salacaqdı. Reanimasya şöbəsinə qalxdığı zaman dəhlizdə ki,hərəkətlilik addımlarını itiləşdirməsinə səbəb oldu.
-Nənəcan nəsə olub?
Eldənizin nənəsi hər zaman olduğu kimi yenə oturacağa çöküb göz yaşları tökürdü.
-Çox şükür balam oyanır. Həkim dedi yaxşıya gedir,qısa müddətə gözlərini açacaq.
Yaşlı qadın sözünü deyib Həsəni qucaqladı.
-Çox şükür nənə gözünüz aydın.
-Can balam. Səndə səfil oldun buralarda.
-O,nə sözdü nənəcan təki Eldəniz oyansın.
-İnşAllah oyansın bunu edənlərdə cəzasını çəkər.
-İnşAllah nənə ancaq məsələ heçdə bizim bildiyimiz kimi deyil.
-Necə yəni?
-Yəni Səlim bəyin və qızının heç bir günahı yox imiş. Başqası edib.
-Sən hardan bilirsən?
-Mən öyrəndim məsələni. Hüsna xanımı qısqanan oğlan edib.
-Sən onlara inandın hə?
-Mən sizə doğrusunu dedim. İnanmırsızsa nəvəniz oyananda o,danışar.
-Dediklərinə inanmıram. Eldənizi o halda tapan oğlan danışdı mənə hər şeyi. Səni özlərinə inandırıblar.
-Bir dəqiqə,bir dəqiqə.......Kim dedi sizə?
Həsən indi fərqinə varırdı o,heç nə soruşmamışdı. Bu ailənin niyə Hüsnayı günahlandırdığını soruşmamışdı. Bir başa deyilənlərə inanıb xaincə planlar qurmuşdu.
-Bizə xəstəxanadan zəng gəldiyində gəldik ki,cavan oğlan gətirib. Dedi,mən Eldənizin dostuyam danışdı hər şeyi.
-Mən onu necə tapa bilərəm?
-Nə bilim bala o gündən sonra heç görmədim.
-Adnı dedi?
-Hə.......O,da El ilə başlayır.
-Elyar?
-Hə Elyar. Tanıyırsan?
-Hələ