həyəcanlanaraq əl-ayağının dolaşması ilə gənc adam istədiyi cavabı almışdı. Xəfif təbəssüm edərək əli ilə qızın saçlarını oxşamağa başladı. Hüsna bu toxunuşlarla gözlərini yumub başını yana əydi. Həsən dodaqlarını qızın saçında gəzdirib qulağına əyilərək pıçıldadı.
-Bilirdim məni hələ də çox sevdiyini.
Hüsna tez gözlərini açıb özünü ələ alaraq geri çəkildi.
-Yanılırsan.
Özünü güclü göstərməyə çalışsada titrəyən səs tonu onu ələ verirdi. Onun bu halları isə Həsənə xüsusi zövq yaşadırdı.
-Gözlərimə baxaraq məni sevmədiyini deyə bilərsən?
-Sən özünü nə hesab edirsən?
-Hüsna,inadçılıq etmə. İkimizdə bir-birimizi sevirik və bir-birimizə aidik. Bağışla məni........Bil
irəm əsl axmaqlıq etdim,əsl alçaqlıq etdim. Çox peşmanam. Bir şans daha ver. Sadəcə bir şans.......Özümü,sevgimi sənə sübut etməyim üçün bir şans.
-Həsən,mən səni bağışlamıram çünki sən məni heç sevməmisən,heç dəyər verməmisən. Elə indi də sevmirsən sadəcə vicdanınını rahatlatmaq üçün sevgi oyunu oynayırsan. Yəni məni yenə aldadırsan,yenə oyun oynayırsan.
-İnan mənə yalvarıram inan. Mən səni çox sevirəm canımdan da çox. Artıq sənsiz yaşamağım mümkün deyil.
-Həsən bütün bunlara ehtiyac yoxdu çünki bizim aramızda həqiqi heç nə olmayıb. Sadəcə mən elə zənn etmişəm. İndi bu yalanlar lazım deyil.
-Bizim aramızda hər şey həqiqi olub.
-Həqiqi olub? Həqiqi nə olub Həsən? Məni başa sal həqiqi nə olub? Yoxsa mən halisunasya görmüşəm?
Getdikcə Hüsnanın səs tonu yüksəlir artıq bağırırdı və göz yaşları yanaqları boyu cığır açmağa başlamışdı. Həsən qızın qollarından tutub bağrına basdı. Tez-tez saçlarına öpüş qonduraraq sakitləşdirməyə çalışırdı.
-Hüsnam başa düş bizim aramızda olanların hamısı mənim oyun adlandırdığım həqiqətlərdi. Sevgimiz həqiqi idi,sənə dediyim sözlər həqiqi idi,o gecəmiz həqiqi idi.
-O gecə mənim ən böyük səhvim idi.
Hüsnanın can yandıran cümləsindən sonra Həsən onu daha da özünə sıxdı və hər iki qolunu belinə dolayıb pıçıldadı.
-Sus......Yalvarıram sus......Həyatımızın tək